FW: ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΡΩΑΣ

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΩΘΩ ΣΤΟΥΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΕΣ , .

Ν.Ν.

Αγαπητοί φίλοι.

Όπως γνωρίζουμε δίπλα σε κάθε μήνυμα που λαβαίνουμε υπάρχουν 

και άλλα βίντεο (βλ. YouTube, Videoman, κ. ά.) τών οποίων το περιε-

χόμενο είναι εξίσου καλό (αν όχι ανώτερο) από το αρχικό και τα οποία

στο σύνολό τους, περνούν απαρατήρητα μη αναφερόμενα μήτε, καν,

στα... "ψιλά γράμματα".

Μια τέτοια περίπτωση είναι και το επισυναπτόμενο.  Λίγο στη διάρ-

κειά του, αλλά πολύ μεγάλο στην ιστορία και τη διδαχή του.

Στις μέρες, κρίσης, που ζούμε τέτοιες πράξεις που σήμερα είναι... 

παρελθόν, ανακαλύπτει κανείς και την έννοια τής ανθρωπιάς (αν δεν

την έχει χάσει) και η οποία συμπορεύεται με την θυσία και τον κίνδυνο

που απειλεί το κάθε άτομο που εννοεί να πηγαίνει... κόντρα στο ρεύμα.

Αυτή η ιστορία μας διδάσκει πολύ ζωντανά ποια θα πρέπει να είναι η

στάση μας απέναντι στους κινδύνους που ελοχεύουν σε παρόμοιες

καταστάσεις.

Νομίζω ότι η ευχή:  "ΚΑΛΗ ΜΙΜΗΣΗ" είναι η πλέον αρμόζουσα στους

δύσκολους καιρούς που ζούμε.

Ευχαριστώ πολύ τον αγαπητό φίλο Θ. Ζ. (Αθήνα) για την ευκαιρία που

μού 'δωσε να ανακαλύψω το επισυναπτόμενο.

Φιλικώτατα.

Νι Κάππα (Αθήνα).

Υ. Γ. Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί από τους αποδέκτες δεν θα δεχτούν

την ευχή που προτείνω.  Ίσως, θα προτιμούσαν εκείνη τής... 

"ΚΑΛΗ ΝΙΚΗ".

Όμως, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για...

ΝΙΚΗ αν προηγουμένως δεν συζητήσουμε με τον εαυτό και δεν 

παρθούν οι απαραίτητες αποφάσεις ώστε να πάψει να βλέπει 

τούρκικα σήριαλς δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να κουνηθεί 

από την... πολυθρόνα τού... εγωϊσμού και τού... ωχαδερφισμού του.

http://www.videoman.gr/26423

FW: Σολωμός Σολωμού. Ήταν 14 Αυγούστου 1996...Παραμονή της Παναγίας. Στην Κύπρο...Δείτε το βίντεο με το άνανδρα δολοφονημένο παλικάρι.

Ήταν 14 Αυγούστου 1996...Παραμονή της Παναγίας. Στην Κύπρο...Δείτε το βίντεο με το άνανδρα δολοφονημένο παλικάρι.

Ευρής Μπίλλης

Σολωμός Σολωμού Βίντεο από zougla.gr

http://www.youtube.com/watch?v=twbtFKMllm4

Που πας ρε μαλάκα,θα σε σκοτώσουν….

http://www.newstrap.gr/apopseis/9042-poy-pas-re-malakatha-se-skotosoyn….html

(Στη μνήμη Σολωμού Σολωμού)                                

Τα τελευταία λόγια που άκουσε αυτός ο 26χρονος ανεπίδεκτος μαθήσεως ειρηνευτικών και διαλλακτικών πολιτικών, ήταν αυτά.

Μία καθημερινή συμβουλή φίλων καθώς περνάς τον δρόμο χωρίς να κοιτάξεις δεξιά και αριστερά. Η φωνή που σε κάνει να κοκαλώσεις και να συμμορφωθείς. Αυτός, απλά πέρασε τον δρόμο.

Έχουμε φθάσει,δυστυχώς, σε ένα σημείο που ακόμα κι αν θεωρούμε ηρωική μέσα μας την αυθόρμητη κίνηση ενός νεαρού, η κυτταρίτιδα του μυαλού μας εξαπλώνεται με τα χρόνια και στην ψυχή μας.

Αναλύουμε, έτσι, ορθολογιστικά μία προσωπική απόφαση κάποιου και ... καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ίσως να ήταν μαλάκας, επειδή έφυγε νωρίς, επειδή με την αυθόρμητη κίνησή του να έφερνε τα πράγματα με τους γείτονες σε δύσκολη θέση, γιατί η μαγκιά δεν βγήκε για κανέναν σε καλό, γιατί ...καλύτερα να σε πούνε βολεμένο παρά εθνικιστή.

Ίσως αυτό που δεν καταλαβαίνουμε μεγαλώνοντας, είναι ότι κανείς εθνικιστής δεν πέθανε στην νεότερη ιστορία υπέρ του έθνους και κανείς διαλλακτικός δεν κέρδισε τίποτε από την πολλή κουβέντα.

Οι δύο αυτές συνομοταξίες μαλλιοτραβιούνται άνευ λόγου με «σημαίες και με τραγούδια» κρυμμένοι πίσω από ομαδούλες που ανάλογα την κομματική και ιδεολογική ταυτότητα είτε κρατάνε πανό είτε κρατάνε ρόπαλα, είτε κεράκια.

Ο Σολωμού την κοπάνησε από την ομάδα, την ώρα που έπρεπε και πυροβόλησε την κάμερα, που απαθανάτιζε την στιγμή, με το τσιγάρο του.

Ίσως να θεωρούμε ότι η άγνοιά του ήταν αυτή που τον παρακίνησε να σπάσει τον κλοιό των κυανόκρανων, αλλά μας απέδειξε περίτρανα ότι το πρόβατο όταν το πάρει απόφαση δεν χαμπαριάζει ούτε τα τσομπανόσκυλα, ούτε τους λύκους.

Όμως, τελικά, αυτός ο 26χρονος είχε την στιγμιαία σοφία που ακόμη και ο χρόνος δεν την δίνει σε όλους απλόχερα.

Ο Σολωμός Σολωμού σκοτώθηκε για τον Τάσο Ισαάκ και ο Τάσος Ισαάκ για να σώσει έναν συνάνθρωπό του. Ένας κύκλος που δεν περικλείει το έθνος εθνικιστικά και που βάζει την ανθρώπινη δικαιοσύνη σε διεθνές επίπεδο.

Γιατί την γεωγραφική «γραμμή» την αντέχεις, την γραμμή όμως από την καρδιά μέχρι το μυαλό, ως σοφός, την καταργείς.

Μένει μόνο η φωνή των δίπλα: «Πού πας, ρε μαλάκα, θα σε σκοτώσουν...» να αντηχεί σαν πρώιμος επικήδειος και ίσως, εν τέλει, να ήταν αυτό που πραγματικά ήθελε να ακούσει.

Σαν να ανέβαινε σε μία μοτοσικλέτα χωρίς κράνος, κάνοντας προσπεράσεις ανάμεσα σε νταλίκες.

Ένα τσιγάρο δρόμος ήταν όλο κι όλο μέχρι την αιωνιότητα.

Και ήταν 14 Αυγούστου 1996...Παραμονή της Παναγίας.Στην Κύπρο...

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους μας...

FW: A HERO - ONE OF MANY

A HERO - ONE OF MANY

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/399236

Δεκανέας πολυβολητής Κύπρος Γ. Ιωάννου

06/07/2011 | Με τον Λάζαρο Μαύρο

Ε Π Ε Ι Δ Η η «ανωτέρα διοίκησις ούτε σακκούλες για το πρόχωμα δεν τους επρομήθευσε», ο 20χρονος δεκανέας Κύπρος Γ. Ιωάννου του 3ου λόχου του 211Τ.Π. «ανέλαβε μόνος να βρει τα χρειαζούμενα υλικά. Επήγαινε στο σπίτι του και εζητούσε απ' τον πατέρα του να τον βοηθήσει να μεταφέρουν τσιμέντο, σίδερα και ξύλα.

Με τη βοήθεια συναδέλφων του κατάφερε να κάμη ένα γερό πολυβολείο», στο Χοιροστάσιο, έξω απ' τον Τράχωνα. Με διμοιρίτη τον Ανδρέα Παναγή. Τρεις μέρες πολεμούσαν -Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα 20-22 Ιουλίου 1974- τον Αττίλα. «Το πολυβολείο του Κύπρου έκαμνε θαύματα. Τα εύστοχα πυρά του έκαμναν θραύσιν στον εχθρό. Την 2η μέρα ο λοχαγός Λόττας επληγώθη βαρειά. Ομορφίτα, Τράχωνας και Νεάπολις εκκενώθηκαν. Μόνο η διμοιρία του Παναγή, οχυρωμένη στο Χοιροστάσιο, ανθίστατο ακόμη». Αποφασίζεται υποχώρηση.

Ο Κύπρος σπεύδει εθελοντικά να καλύψει με το πολυβόλο τούς συμπολεμιστές του για ν' απαγκιστρωθεί τελευταίος. Τα πυρά του δεν αφήνουν τους Τούρκους να ξεμυτίσουν. Μέχρι τις 6 το απόγευμα. Τον βλέπουν να ορμά απ' το πολυβολείο «και πότε πηδώντας, πότε έρποντας να κατευθύνεται προς τες γραμμές μας. Έξαφνα, αντί να συνεχίσει κατ' ευθείαν στρίβει δεξιά, 50 μέτρα. Σκύβει να φορτωθεί έναν βαριά τραυματισμένο συμπολεμιστή. Οι σφαίρες των Τούρκων έπεφταν βροχή». «Τον είδα να σκύβει για να φορτωθεί τον πληγωμένον συνάδελφόν μας.

Του εφώναξα να τον αφήσει εκεί γιατί ήταν στα τελευταία του και άδικα θα διακινδύνευε και ο ίδιος. Δεν μ' άκουσε. Συνέχισε να προσπαθεί να τον φορτωθεί. Έξαφνα είδα τον Κύπρον να γονατίζει και να πέφτει κάτω, γιατί σίγουρα έφαγε μιαν ριπή» (Μαρτυρίες Α. Παναγή και Έφεδρου Αποστόλη).

Τ Ο Υ ΚΥΠΡΟΥ ο πατέρας, ο κυρ-Γιώργος, πέθανε το 1989. Η μάνα Λουκία το 2006. Στ' αρχεία των κρατικών υπηρεσιών, ένα δικό του χειρόγραφο. Με τις δικές του υπογραμμίσεις. Λείπουν μόνο τα πολυτονικά κι οι υπογεγραμμένες του:

«Αρ. Φακ. Ε.Χ. 2/76 (57). Εν Λευκωσία τη 29η Ιουν. 1976. Έντιμον Κον Μ. Κωνσταντινίδην, Πρόεδρον Επιτρ. Χορηγημάτων. Έντιμε Κε. Ευχαριστών υμάς δι' επιστολήν σας 21ης τρέχ. λαμβάνω την τιμήν να σας αναφέρω ότι, αληθώς ο υιός μου Κύπρος Γ. Ιωάννου, δυστυχώς ελλείπει από της 22ας Ιουλίου 1974, ενώ υπηρέτη εις τον 3ον Λόχον, υπό τον Λοχ. Χαρ. Λότταν.

Η εξαφάνησίς του μάς θλίβει βαθύτατα και ζώμεν μόνον με την ελπίδα της επιστροφής του, ουδέποτε δε εγώ και η σύζυγός μου θα στέρξωμεν να προσπορησθώμεν όφελος εκ της δυστυχίας του παιδιού μας. Εν αντιθέσει δηλώνομεν κατηγορηματικώς, ότι εάν η Κυβέρνησις μας το ζητήση, είμεθα έτοιμοι να συνδράμωμεν όχι μόνον υλικώς, αλλά και με την ζωήν μας ακόμη, διά την επιστροφήν όλων των αγνοουμένων, οποτεδήποτε καταστεί τούτον αναγκαίον.

Εάν δε τούτο καταστή αδύνατον ένεκα λόγων υπεράνω των δυνάμεών μας, μία ας είναι η παρηγοριά μας: ότι ο υιός μας έπεσεν ενδόξως αξιοποιών εις το ακέραιον το αρχαίον ρητόν "Ή ταν, ή επί τας", και η Πατρίς ας του δώση την προσήκουσαν τιμήν. Μεθ' υπολήψεως, Γεώργιος Κ. Ιωάννου, Αγαπήνορος 7, Λ/σία»...