Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AOZ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα AOZ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

ΑΟΖ και ευρωπαϊκή απόφαση


ΑΟΖ και ευρωπαϊκή απόφαση
Ν. Λυγερός



Την ώρα που μερικοί αναρωτιούνται ακόμα αν είναι η κατάλληλη ώρα να θεσπίσουμε την ελληνική ΑΟΖ και άλλοι αν πρέπει να προτιμήσουμε την έννοια της υφαλοκρηπίδας, το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζεται να ψηφίσει το νέο νομοσχέδιο της ενέργειας για το 2020 και 2050 για να καθοριστούν οι προτεραιότητες στο θέμα των υδρογονανθράκων. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσει την απεξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την πηγή της Ρωσίας και του Αζερμπαϊτζάν. Δίνει έμφαση στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα ακόμα και σε σχέση με την Αρκτική, όπου υπάρχουν ακόμα τεχνικές δυσκολίες λόγω κλιματολογικών συνθηκών της περιοχής. Η πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα ενεργοποιεί τις δραστηριότητες στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στην Ουκρανία για να υπάρξει μια πιο έντονη παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή. Σε όλο αυτό το πλαίσιο, το Ευρωκοινοβούλιο προτρέπει για την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών και δεν κάνει καμιά αναφορά στην έννοια της υφαλοκρηπίδας, διότι θέλει ταυτόχρονα να αξιοποιήσει τη θαλάσσια κολόνα αλλά και την επιφάνεια της θάλασσας, πράγμα το οποίο είναι δυνατόν μόνο και μόνο μέσω της ΑΟΖ. Με άλλα λόγια θα υπάρξει πλέον επίσημα μια σύγκλιση στρατηγικών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά στο ενεργειακό και ειδικά στους υδρογονάνθρακες. Κατά συνέπεια αυτή η απόφαση θα ενισχύσει το υπόβαθρο που προετοιμάζει τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ και βέβαια θα αφοπλίσει και οποιαδήποτε ενέργεια των γειτονικών χωρών, αφού αυτή τη φορά θα είναι μια κοινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δίνει βέβαια μια άλλη βαρύτητα και στη δική μας προσέγγιση. Δεν υπάρχει λοιπόν λόγος να θεωρούν οι δικοί μας ότι είμαστε απομονωμένοι μέσα στο πλαίσιο της ΑΟΖ, αλλά αντιθέτως ότι αυτή η απόφαση ενισχύει την υψηλή μας στρατηγική για την ανάκαμψη της οικονομίας της Ελλάδας. Πρέπει λοιπόν να αξιοποιήσουμε την εισήγηση της Ελληνίδας Ευρωβουλευτού, Νίκης Τζαβέλλα, για να προωθήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα στον τομέα της ενέργειας, ειδικά τώρα που έχουμε λόγω των αποδεικτικών στοιχείων μέσω των σεισμικών ερευνών της νορβηγικής εταιρείας PGS όσον αφορά στην ύπαρξη των υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης. Αντί λοιπόν ν’ ακούμε ακόμα όσους έλεγαν ότι δεν υπάρχει τίποτα στον υποθαλάσσιο χώρο της πατρίδας μας, ας δώσουμε σημασία σε αυτή την νέα απόφαση που δίνει έμφαση στην έννοια της ΑΟΖ κι ας αρχίσουμε λοιπόν να σκεφτόμαστε το στρατηγικό σχεδιασμό μας όσον αφορά στην αξιοποίησή της, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα προετοιμάσουμε επί του πρακτέου το πεδίο δράσης και θα εκμεταλλευτούμε εμείς και μάλιστα με ορθολογικό τρόπο τα ενεργειακά μας αποθέματα, διότι είναι απαράδεκτο να υποφέρει ο ελληνικός λαός, ενώ υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες στην πατρίδα μας. Όλοι όσοι δεν ξεχνούν έχουν στο νου τους ανάλογες περιπτώσεις μη αξιοποίησης και πρέπει να είναι έτοιμοι να διαχειριστούν αυτό το θέμα με έναν στρατηγικό τρόπο διότι θα έχει όφελος για κάθε περιφέρεια της πατρίδας μας.


Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Ελληνο-Γαλλική Συμμαχία


Ελληνο-Γαλλική Συμμαχία
Ν. Λυγερός



Με τα νέα δεδομένα που προκάλεσε η συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού και του Γάλλου Προέδρου και με τις υπογραφές που έπεσαν, οι οποίες είναι πια συγκεκριμένες και όχι θεωρητικές, ακόμα και οι ραγιάδες δεν ξέρουν τι να πρωτοπούν. Διότι όταν μας έλεγαν ότι υπάρχει το πρόβλημα της Τουρκίας που τους προκαλεί τόσες φοβίες και του εξηγούσαμε ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα με την Τουρκία και ότι το θέμα της ΑΟΖ είναι εποικοδομητικό και αφορά στην ουσία άλλες χώρες δεν ήθελαν να ακούσουν, παρόλο που ήξεραν ότι η Νορβηγία εκδίδει χάρτες για εμάς και η Γαλλία αγοράζει και μάλιστα ζητά επιπλέον έρευνες στον τομέα των σεισμικών. Τώρα ήρθε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Γαλλίας για να πει επί του πρακτέου ότι "τα κοιτάσματα πρέπει πρώτα να βρεθούν και στη συνέχεια να τύχουν εκμετάλλευσης, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και το Διεθνές Δίκαιο. Αν η Γαλλία μπορέσει να συμμετάσχει στην εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων θα το πράξει." Αυτά τα λόγια δεν έχουν καθόλου το ύφος της αμφισβήτησης για τα κοιτάσματά μας που έχουν μερικοί δικοί μας, οι οποίοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει την όλη προσπάθεια με την ελληνική ΑΟΖ ή που δεν θέλουν να την καταλάβουν. Δεν είναι τυχαίο που η Γαλλία μέσω της TOTAL ενδιαφέρεται για το Ιόνιο και Νότια της Κρήτης. Βρίσκεται στην περιοχή από το 1987. Και έχει αποδείξει με τα οικόπεδα 10 και 11 της Κύπρου και με τη σύμβαση που έκανε μαζί της με ένα bonus υπογραφής της τάξης των 24 εκ. ευρώ, ότι το ενδιαφέρον της δεν είναι μόνο θεωρητικό και συμβολικό. Η θέση της Γαλλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ξέρουμε ποια είναι και μάλιστα από το 1957 με την Συνθήκη της Ρώμης. Η γαλλική ΑΟΖ ξεπερνά τα 11 εκατομμύρια τετραγωνική χιλιόμετρα και είναι η δεύτερη στην παγκόσμια κατάταξη. Η Γαλλία έχει και τεχνογνωσία και τεχνολογία στον τομέα των υδρογονανθράκων: Έχει δικά της κοιτάσματα για φυσικό αέριο. Και βέβαια έχει και 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Με όλα αυτά τα στοιχεία, ενδιαφέρεται όμως σε πολύ μεγάλο βαθμό για τα κοιτάσματα που βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ. Όταν συνδυάσουμε αυτά τα στοιχεία με την δήλωση του Έλληνα Πρωθυπουργού "είναι δικαίωμά μας να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ, δικαίωμα που απορρέει από το διεθνές δίκαιο και θα το πράξουμε όταν πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει." Γίνεται σε όλους μας κατανοητό ότι η Ελλάδα μας βρίσκεται στην φάση της τελικής προετοιμασίας της θέσπισης. Αν επιπλέον προσθέσουμε την πρόταση: "Μαζί με την Κύπρο θα παίξουμε σημαντικό ρόλο στην προμήθεια υδρογονανθράκων στην Ευρώπη." Ακόμη και οι ραγιάδες μπορούν να καταλάβουν ότι δεν πρόκειται να μείνει η πατρίδα μας σε φάση απραξίας, διότι μιλάμε πια για γεωπολιτική αξία και όχι πια για τοπικά κριτήρια. Το όλο θέμα σχετίζεται βέβαια και με το EuroAsia Interconnector, την κοινοπραξία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος μέσω της καύσης του μεθανίου των κοιτασμάτων, αλλά και για τον αγωγό φυσικού αερίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από ανεξάντλητη ενέργεια και η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι χώρες που διαθέτουν στρατηγικά ενεργειακά αποθέματα. Η Ελληνικο-Γαλλική Συμμαχία κινείται ακριβώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο.




Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

Κύπρος, Τουρκία και ψευδαισθήσεις

Κύπρος, Τουρκία και ψευδαισθήσεις
Ν. Λυγερός



Με την ανάπτυξη του θέματος της κυπριακής ΑΟΖ, η Τουρκία είναι αναγκασμένη να κάνει κινήσεις εντυπώσεων όπου ο πρωθυπουργός και ο υπουργός εξωτερικών παίζουν με τη διγλωσσία τους λες και το θέμα να είναι μόνο και μόνο διπλωματικό. Το αληθινό πρόβλημα όμως παραμένει και είναι απλό. Σιγά σιγά η Κύπρος ξεφεύγει από την τοπική της κρίση και μπαίνει δυναμικά στη διαδικασία της αξιοποίησης της ΑΟΖ της διότι τα δεδομένα της αλλάζουν καθημερινά και τώρα κοντεύει να έχει πάρει ήδη σχεδόν 200 δισεκατομμύρια Ευρώ από την ΑΟΖ της, ενώ δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο στάδιο της πραγματικής εξόρυξης και βέβαια της εκμετάλλευσης. Σίγουρα έχουμε ραγιάδες και στην Κύπρο, που προσπαθούν να μειώσουν τα θετικά στοιχεία των εξελίξεων, αλλά αυτό οφείλεται στις προεδρικές εκλογές. Διότι μετά από αυτές, αμέσως όλοι θα συμφωνήσουν ότι τα πράγματα πάνε καλύτερα λόγω των αποτελεσμάτων, ανεξαρτήτως βέβαια από τα ίδια τα αποτελέσματα. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η Τουρκία δήθεν να βγάλει λαυράκι με συνέντευξη με τον Υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου αλλά έπεσε σε παλούκι που θα άρεσε σίγουρα στον Κολοκοτρώνη. Δεν μπορείς να παίζεις όταν δεν έχεις χαρτιά. Αλλά μπορείς να φωνάζεις για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. Επιπλέον η ηγεσία της Τουρκίας έχει αποδείξει πολλές φορές ακόμα κι αν δεν το χρειαζόμασταν ότι το γελοίο δεν σκοτώνει. Έτσι τώρα βλέπουμε τη διγλωσσία του καρότου και του μαστιγίου, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν επηρεάζουν κανέναν άλλο εκτός από τους δεδομένους ραγιάδες. Το να προσπαθεί η Τουρκία να πιέσει δήθεν τις πετρελαϊκές εταιρείες να μην κάνουν συμβόλαια με την Κύπρο, καταντά αστείο διότι θέλουν δεν θέλουν η κυπριακή ΑΟΖ βρίσκεται σε μια περιοχή που διαθέτει από τα καλύτερα κοιτάσματα του κόσμου για το φυσικό αέριο. Επιπλέον τώρα δύο ευρωπαϊκές εταιρίες, η ιταλική ENI και η γαλλική TOTAL έχουν ήδη υπογράψει συμφωνίες με την Κύπρο για τα οικόπεδα 2, 3, 9, 10 και 11 και αυτό είναι μία πραγματικότητα. Αν το συνδυάσουμε με το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στην Αρκτική και στην Ανατολική Μεσόγειο, διότι θεωρεί αυτές τις δύο περιοχές ως στρατηγικά ενεργειακά αποθέματα, όπως το αποδεικνύει το νέο νομοσχέδιο που έχει υποβληθεί για ψήφιση στο Ευρωκοινοβούλιο, τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι κανείς δεν πρόκειται να κάνει πίσω για ένα τόσο μεγάλο ζήτημα υψηλής στρατηγικής. Αυτό λοιπόν που έχει σημασία για την Κύπρο είναι να συνεχίσει ακάθεκτη την πορεία της και να δίνει το παράδειγμα και στην Ελλάδα για το θέμα της αξιοποίησης της ΑΟΖ, δίχως να ακούει τις φωνές που κάνουν πολύ θόρυβο για το τίποτα. Ο δεύτερος γύρος παραχώρησης θα συνεχιστεί κανονικότατα με τα οικόπεδα 5, 6, 7, και 8 που θα φέρουν και αυτά άμεσες απολαβές στην Κύπρο ακόμα και πριν την εξόρυξη. Και αν σκεφτούμε ότι όλα αυτά τα οικόπεδα δεν άνηκαν στην Κύπρο μόνο πριν μερικά χρόνια και δεν θα άνηκαν ποτέ αν ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν είχε τα κότσια να θεσπίσει την κυπριακή ΑΟΖ, τότε μπορούμε να καταλάβουμε τον πονοκέφαλο που προκαλεί στην Τουρκία, η ύπαρξη μιας ΑΟΖ σε ένα κράτος που θεωρεί η ίδια πως δεν υπάρχει. Πώς λοιπόν να λύσει ένα «ανύπαρκτο» πρόβλημα ;

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

Εικονική πραγματικότητα και ελληνική ΑΟΖ Ν. Λυγερός Έχει μεγάλο ενδιαφέρον όταν τα τουρκικά ΜΜΕ, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αναγκάζονται να μιλήσουν για την ελληνική ΑΟΖ, η οποία δεν υπάρχει ακόμα. Βέβαια δεν μπορούν να είναι επιφυλακτικοί γιατί η Τουρκία από το 1978 πριν τη Συμφωνία του Δικαίου της Θάλασσας το 1982 και λέει συνεχώς ότι η Μεσόγειος είναι μία κλειστή θάλασσα, όπου δεν πρέπει να γίνει καμία συμφωνία. Και αυτές οι προσπάθειες είναι τόσο πετυχημένες στρατηγικά που έχουμε την Κύπρο να έχει κάνει μία θέσπιση το 2004 και τρεις συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ διαδοχικά το 2003, το 2007 και το 2010. Η σιωπή των τουρκικών ΜΜΕ πάνω σε αυτά τα σημεία οφείλεται σίγουρα στην άγνοια αλλιώς δεν εξηγείται η απουσία τους. Στη συνέχεια, όταν η Κύπρος αποφάσισε να κάνει γύρους παραχώρησης με την τεράστια επιτυχία που γνωρίζουμε τώρα, πάλι λόγω έλλειψης πληροφόρησης φανταζόμαστε δεν ακούστηκαν, ούτε η Τουρκία δεν έκανε καμία ουσιαστική και πρακτική κίνηση. Απλώς η Κύπρος συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία που χάραξε ο Τάσσος Παπαδόπουλος δίχως να δίνει καμία σημασία στις δηλώσεις που κάνει η Τουρκία. Βέβαια για όλα αυτά δεν ακούμε κανέναν να το έχει βάλει στα πόδια, αλλά μάλλον επειδή δεν ακούστηκε κανένα σύνθημα εκκίνησης. Έτσι τα ΜΜΕ της Τουρκίας αποδεικνύουν ότι το γελοίο δεν σκοτώνει. Και με τα νέα συμβόλαια που έχει η Κύπρος με τη γαλλική εταιρεία και με την ιταλο – κορεάτικη κοινοπραξία για τα οικόπεδα 10 και 11 αλλά και τα οικόπεδα 2, 3 και 9, πάλι δεν ακούσαμε τίποτα. Μάλλον αυτές οι πληροφορίες δεν φτάνουν ποτέ εώς την Τουρκία και σίγουρα δεν έχουν μάθει για τα μεγέθη των κοιτασμάτων εκτός βέβαια από τον υπουργό εξωτερικού της Τουρκίας που ενώ μιλά για ένα κράτος που επίσημα δεν υπάρχει για εκείνον, συμβουλεύει να περάσει ο αγωγός φυσικού αερίου από την Τουρκία, διότι θα είναι ασφαλέστερος και συντομότερος. Αλλά μάλλον τα τουρκικά ΜΜΕ δεν το έμαθαν ούτε αυτό, αλλιώς θα τον είχαν αποκαλέσει προδότη αφού θέλει να συνεργαστεί με ένα εχθρικό κράτος που δεν υπάρχει. Είναι δύσκολο λοιπόν να εξετάσουμε με σοβαρότητα δηλώσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα που δημιουργείται βήμα βήμα και σταδιακά αλλάζει όλα τα δεδομένα της περιοχής. Θα ήταν καλό λοιπόν να μη δίνουμε και μεγάλη σημασία σε αυτά και να προχωρήσουμε δυναμικά στην υψηλή στρατηγική που έχουμε επιλέξει για την πατρίδα μας και να αξιοποιήσουμε την ελληνική ΑΟΖ όσο πιο γρήγορα γίνεται, διότι το έχουμε ανάγκη ως έθνος και δεν υπάρχει λόγος να υποφέρει ο λαός μας από την οικονομική κατάσταση που τον καταπιέζει. Ας αφήσουμε λοιπόν τα τουρκικά ΜΜΕ να κάνουν τη δουλειά τους ακριβώς όπως έκανε η ναζιστική προπαγάνδα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία εξηγούσε στους Γερμανούς ότι έχουν μόνο νίκες και ας ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα γιατί χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός, επαγγελματισμός και τεχνικούς. Οι πολιτικοί μας έχουν πλέον όλα τα δεδομένα για να πάρουν την πρέπουσα απόφαση, έτσι ώστε να ζήσουμε με την αξιοπρέπεια που ταιριάζει στον ελληνικό λαό και να μην περιμένουν να γίνει ένα θαύμα αλλά να το κάνουν κι ας πουν μετά τα δικά τους τα τουρκικά ΜΜΕ για τις πετυχημένες πρωτοβουλίες τους. free counters


Εικονική πραγματικότητα και ελληνική ΑΟΖ
Ν. Λυγερός



Έχει μεγάλο ενδιαφέρον όταν τα τουρκικά ΜΜΕ, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αναγκάζονται να μιλήσουν για την ελληνική ΑΟΖ, η οποία δεν υπάρχει ακόμα. Βέβαια δεν μπορούν να είναι επιφυλακτικοί γιατί η Τουρκία από το 1978 πριν τη Συμφωνία του Δικαίου της Θάλασσας το 1982 και λέει συνεχώς ότι η Μεσόγειος είναι μία κλειστή θάλασσα, όπου δεν πρέπει να γίνει καμία συμφωνία. Και αυτές οι προσπάθειες είναι τόσο πετυχημένες στρατηγικά που έχουμε την Κύπρο να έχει κάνει μία θέσπιση το 2004 και τρεις συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ διαδοχικά το 2003, το 2007 και το 2010. Η σιωπή των τουρκικών ΜΜΕ πάνω σε αυτά τα σημεία οφείλεται σίγουρα στην άγνοια αλλιώς δεν εξηγείται η απουσία τους. Στη συνέχεια, όταν η Κύπρος αποφάσισε να κάνει γύρους παραχώρησης με την τεράστια επιτυχία που γνωρίζουμε τώρα, πάλι λόγω έλλειψης πληροφόρησης φανταζόμαστε δεν ακούστηκαν, ούτε η Τουρκία δεν έκανε καμία ουσιαστική και πρακτική κίνηση. Απλώς η Κύπρος συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία που χάραξε ο Τάσσος Παπαδόπουλος δίχως να δίνει καμία σημασία στις δηλώσεις που κάνει η Τουρκία. Βέβαια για όλα αυτά δεν ακούμε κανέναν να το έχει βάλει στα πόδια, αλλά μάλλον επειδή δεν ακούστηκε κανένα σύνθημα εκκίνησης. Έτσι τα ΜΜΕ της Τουρκίας αποδεικνύουν ότι το γελοίο δεν σκοτώνει. Και με τα νέα συμβόλαια που έχει η Κύπρος με τη γαλλική εταιρεία και με την ιταλο – κορεάτικη κοινοπραξία για τα οικόπεδα 10 και 11 αλλά και τα οικόπεδα 2, 3 και 9, πάλι δεν ακούσαμε τίποτα. Μάλλον αυτές οι πληροφορίες δεν φτάνουν ποτέ εώς την Τουρκία και σίγουρα δεν έχουν μάθει για τα μεγέθη των κοιτασμάτων εκτός βέβαια από τον υπουργό εξωτερικού της Τουρκίας που ενώ μιλά για ένα κράτος που επίσημα δεν υπάρχει για εκείνον, συμβουλεύει να περάσει ο αγωγός φυσικού αερίου από την Τουρκία, διότι θα είναι ασφαλέστερος και συντομότερος. Αλλά μάλλον τα τουρκικά ΜΜΕ δεν το έμαθαν ούτε αυτό, αλλιώς θα τον είχαν αποκαλέσει προδότη αφού θέλει να συνεργαστεί με ένα εχθρικό κράτος που δεν υπάρχει. Είναι δύσκολο λοιπόν να εξετάσουμε με σοβαρότητα δηλώσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα που δημιουργείται βήμα βήμα και σταδιακά αλλάζει όλα τα δεδομένα της περιοχής. Θα ήταν καλό λοιπόν να μη δίνουμε και μεγάλη σημασία σε αυτά και να προχωρήσουμε δυναμικά στην υψηλή στρατηγική που έχουμε επιλέξει για την πατρίδα μας και να αξιοποιήσουμε την ελληνική ΑΟΖ όσο πιο γρήγορα γίνεται, διότι το έχουμε ανάγκη ως έθνος και δεν υπάρχει λόγος να υποφέρει ο λαός μας από την οικονομική κατάσταση που τον καταπιέζει. Ας αφήσουμε λοιπόν τα τουρκικά ΜΜΕ να κάνουν τη δουλειά τους ακριβώς όπως έκανε η ναζιστική προπαγάνδα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία εξηγούσε στους Γερμανούς ότι έχουν μόνο νίκες και ας ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα γιατί χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός, επαγγελματισμός και τεχνικούς. Οι πολιτικοί μας έχουν πλέον όλα τα δεδομένα για να πάρουν την πρέπουσα απόφαση, έτσι ώστε να ζήσουμε με την αξιοπρέπεια που ταιριάζει στον ελληνικό λαό και να μην περιμένουν να γίνει ένα θαύμα αλλά να το κάνουν κι ας πουν μετά τα δικά τους τα τουρκικά ΜΜΕ για τις πετυχημένες πρωτοβουλίες τους.






free counters

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Ιστορική υπογραφή για την Κύπρο


Ιστορική υπογραφή για την Κύπρο
Ν. Λυγερός



Είναι μια ιστορική υπογραφή για την Κύπρο, η συμφωνία με την κοινοπραξία της ιταλικής και της κορεάτικης εταιρείας, στο πλαίσιο του δεύτερου γύρου παραχώρησης και μάλιστα για τα οικόπεδα 2, 3 και 9. Η άμεση οικονομική απολαβή για την Κύπρο είναι της τάξης των 150 Εκατομμυρίων Ευρώ για το bonus υπογραφής. Δεν μιλάμε πια για εκτιμήσεις, αλλά για ένα ιστορικό γεγονός που είναι αναμφισβήτητο ακόμα και από τους πιο επιφυλακτικούς και αυτούς που τους διακατέχουν οι αιώνιες φοβίες. Κανείς πια δεν μπορεί να αμφισβητήσει το έργο του Σόλωνα Κασσίνη που κατάφερε να υλοποιήσει το όραμα της Κύπρου και μάλιστα να δείξει και το παράδειγμα για την Ελλάδα. Πρέπει επίσης να υπενθυμίσουμε στους μη ειδικούς ότι δεν πρόκειται για μια εύκολη διαπραγμάτευση και ειδικά για το περίφημο οικόπεδο 9. Διότι ενώ για τα οικόπεδα 2 και 3 ήταν αυτή η κοινοπραξία που είχε επιλεχθεί εξ αρχής, για το οικόπεδο 9, η πρώτη επιλογή ήταν διαφορετική, αφού αφορούσε μία γαλλική και δύο ρώσικες εταιρείες. Κι όπως δεν βρέθηκε κοινό πλαίσιο συμφωνίας, η Κύπρος δεν έκανε πίσω παρόλο που ήταν το αναμενόμενο για όλους τους ραγιάδες και πέρασε στην επόμενη επιλογή με νέα διαπραγμάτευση. Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό γιατί απορρίπτει επί του πρακτέου όλες τις τεχνητές επιφυλάξεις που προωθούν διακριτικά οι εχθροί της ελληνικής ΑΟΖ, λέγοντας ότι κανείς στην Ελλάδα ή στην Κύπρο δεν είναι ικανός να κάνει στρατηγικές διαπραγματεύσεις με πετρελαϊκές εταιρείες. Τεχνητά ξεχνούν βέβαια στις παρεμβάσεις τους ότι είναι η Ελλάδα και η Κύπρος που διαθέτουν τα οικόπεδα και όχι οι εταιρείες. Κατά συνέπεια ακόμα και αν είναι ισχυρές οι πολυεθνικές εταιρείες δεν έχουν ποτέ το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις. Επιπλέον αυτές οι εταιρείες βρίσκονται σε ανταγωνιστικό πλαίσιο με άλλες ανάλογες εταιρείες και καμία από αυτές δεν θέλει να υπάρχει οποιαδήποτε αδικία στο διαγωνισμό του γύρου παραχώρησης. Με άλλα λόγια, οι παίκτες που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, εμποδίζουν συνολικά ο ένας τους άλλους να υπάρξει ένα άδικο παίγνιο. Και από την άλλη το κράτος που διαθέτει τα οικόπεδα, παίζει ένα μοναδικό ρόλο αφού καλύπτει όλο το θέμα της αξιολόγησης των υποψηφίων και αυτό γίνεται απόλυτα ορθολογικά και μάλιστα με διαφανή τρόπο για όλους τους παίκτες. Για το οικόπεδο 12, το οποίο διαχειρίζεται αμερικανική εταιρεία οι μη ειδικοί δεν είχαν δώσει μεγάλη σημασία διότι οι υποψήφιες εταιρείες ήταν ελάχιστες και πολλοί θεώρησαν μάλιστα ότι η επιλογή σχετίζεται με την οριοθέτηση με το Ισραήλ, δίχως βέβαια να αναλύουν τα ιστορικά δεδομένα της διαπραγμάτευσης. Τώρα, με αυτή τη νέα διαπραγμάτευση, κανείς δεν μπορεί να πει ένα ανάλογο επιχείρημα, διότι πρόκειται για ιταλική και κορεάτικη εταιρεία, και ειδικά το οικόπεδο 12 δεν αγγίζει καμία οριοθέτηση ούτε του Λιβάνου, ούτε του Ισραήλ, και ούτε της Αιγύπτου. Έτσι η Κύπρος αποδεικνύει επί του πρακτέου ότι είναι ικανή να διαχειριστεί στρατηγικά μια διαπραγμάτευση όχι γιατί είναι ένα μικρό κράτος, αλλά γιατί έχει συνειδητοποιήσει εξ αρχής ότι το θέμα της κυπριακής ΑΟΖ δεν είναι μια λεπτομέρεια και αποτελεί μια υψηλή στρατηγική πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ένας αληθινός και αποτελεσματικός στρατηγικός σχεδιασμός. Με την αντίληψη του υπερκομματικού, η Κύπρος δείχνει στην Ελλάδα το μονοπάτι της αξιοποίησης της ΑΟΖ δίχως κανένα προβληματισμό ή ενδοιασμό.






Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

ΑΟΖ και εθνική αξία


ΑΟΖ και εθνική αξία
Ν. Λυγερός



Η ΑΟΖ δεν είναι πια μόνο και μόνο μία οικονομική έννοια, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Έχει αποκτήσει έναν αξιακό συμβολισμό που είναι πέρα από αυτό το στενό πλαίσιο. Η θέσπιση της ΑΟΖ δεν είναι μόνο η αρχή της διαδικασίας της αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που διαθέτει η πατρίδα μας, είναι και μία στρατηγική κίνηση που δείχνει την αξία μας την εθνική. Δείχνει σε όλους και στους συμμάχους και στους εχθρούς ότι δεν πρόκειται να παραμείνουμε παθητικοί και να περιμένουμε από τους άλλους και μόνο να βοηθήσουν την κατάσταση. Δίνουμε το στίγμα μας με την ΑΟΖ και δηλώνουμε ότι για μας το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι απλά μία νομοθετική ρήτρα. Αυτό το Δίκαιο είναι και το δικό μας και δεν καταπατούμε κανένα. Διεκδικούμε κάτι που μας ανήκει μέσω της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών. Δεν πρόκειται για καμία εχθρική πράξη. Είμαστε ένας λαός της θάλασσας που θέλει να αξιοποιήσει το Δίκαιο της για να μπορέσει να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα και να δώσει προοπτικές στον ελληνικό λαό. Διότι δεν αρκεί η εξοικονόμηση για να λύσεις οικονομικά προβλήματα, χρειάζεται η στρατηγική επένδυση για να βρεθεί μία ορθολογική λύση. Αν επιπλέον συνειδητοποιήσουμε ότι η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ θα γίνει τον Δεκέμβριο 2012 και συνδυάσουμε αυτό το γεγονός με την επέτειο του θανάτου του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, το Δεκέμβριο του 2008, τότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα συμβολισμό που αφορά καθαρά το πνεύμα του Ελληνισμού και αποτελεί μια αξιολογία για την πολιτική της πατρίδας μας. Σιγά σιγά όλα τα κόμματα καταλαβαίνουν ότι η συμβολή του Προέδρου της Κύπρου ήταν τεράστια και με αυτή δόθηκε το έναυσμα για να υλοποιηθεί το όραμα της ΑΟΖ. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κύπρος ζήτησε δύο φορές από την Ελλάδα να οριοθετήσουν την ΑΟΖ, και δυο φορές η απάντηση ήταν αρνητική για να μην ενοχληθεί η Τουρκία. Φτάνει πια αυτός ο ραγιαδισμός. Ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε το έργο του Τ. Παπαδόπουλου και να αποδείξουμε επί του πρακτέου την εθνική αξία της ΑΟΖ για χώρες που διαθέτουν νησιά. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτευχθεί ο φόρος τιμής προς τον ηγέτη της Κύπρου και θα αναδείξει την αποτελεσματικότητα της πορείας που επέλεξε για τον Ελληνισμό. Έτσι η ελληνική ΑΟΖ είναι και ένας τρόπος να ευχαριστήσουμε τη θυσία αυτού του ανθρώπου, με την αντίσταση μας ενάντια στη βαρβαρότητα και το ραγιαδισμό.

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

Αναφορές στην ελληνική ΑΟΖ

Αναφορές στην ελληνική ΑΟΖ
Ν. Λυγερός



Με τις πρόσφατες αποφάσεις για την εταιρεία PGS με την οποία αρχίζουν οι σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και στο Αιγαίο, αλλά και την κοινοπραξία της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ, βλέπουμε ότι όλο και πληθαίνουν οι αναφορές στην ελληνική ΑΟΖ και στην αναγκαιότητα της θέσπισής της. Όλο το ελληνικό πολιτικό πλαίσιο όχι μόνο καταλαβαίνει ότι οι συνθήκες συμβαδίζουν με την άμεση ανακήρυξη, αλλά επίσης κατανοούν πλέον ότι η καθυστέρησή της αποτελεί πολιτικό κόστος διότι δεν υπάρχει πια καμιά δικαιολογία. Στην Ανατολική Μεσόγειο οι συμμαχίες δημιουργούνται και είναι προς όφελος της πατρίδας μας. Η Ιταλία έχει ενεργοποιηθεί με τις πρόσφατες επαφές και το ίδιο ισχύει για την Αλβανία. Όσον αφορά το Δίκαιο της Θάλασσας, η απόφαση της Αμερικής να κάνει προσάρτηση, το δικαιώνει επί του πρακτέου και το ενισχύει στρατηγικά και διαπραγματευτικά. Με όλο αυτό το πλαίσιο, ενεργοποιείται ένα πεδίο για την Ελλάδα, το οποίο σε συνδυασμό με την Κύπρο, μετατρέπεται σε πεδίο δράσης. Και ο λόγος είναι απλός. Μεγάλες εταιρείες ξεπέρασαν δίχως δυσκολία τις απειλές της Τουρκίας και αποφάσισαν να συνεργαστούν με την Κύπρο για τα οικόπεδα 2, 3, 9 και 11, διότι ξέρουν ότι οι κινήσεις της Τουρκίας είναι απλώς λεονταρισμοί δίχως καμία αξία. Η Κύπρος απέδειξε και αποδεικνύει ότι λειτουργεί στρατηγικά και διαχρονικά για το θέμα των υδρογονανθράκων, δείχνει το παράδειγμα χάρη στο έργο που παράγει ο Σ. Κασσίνης, ο οποίος είναι και στην ελληνική επιτροπή της ΑΟΖ. Υπάρχει λοιπόν αναπόφευκτα μια κίνηση δυναμική και συνδυαστική από τις δύο χώρες, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί η ΑΟΖ του ελληνισμού που συμπεριλαμβάνει και τις δύο ΑΟΖ. Κατά συνέπεια, αυτήν την περίοδο, όπου βρισκόμαστε στην τελική φάση για την θέσπιση της ΑΟΖ, θα ακούσουμε όχι μόνο βουλευτές να εκφράζονται θετικά για την ανακήρυξη, αλλά επίσης και υπουργούς από σημαντικά υπουργεία, αρχηγοί των κομμάτων και βέβαια τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Διότι πρέπει το Νομοσχέδιο της θέσπισης το οποίο είναι έτοιμο, να περάσει από την Βουλή των Ελλήνων και να το ψηφίσει κάθε βουλευτής, συνειδητά και με υπευθυνότητα.

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

Σόλων Κασίνης: "60 τρισ. κυβικά πόδια φυσικό αέριο αξίας 2 τρισ. ευρώ στην κυπριακή AOZ" 10/26/2012 - 19:06

ΑΜΥΘΗΤΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
10/26/2012 - 19:06
«Σόκ και δέος» στην παγκόσμια αγορά ενέργειας προκαλούν οι αποκαλύψεις του διευθυντή της υπηρεσίας Ενέργειας του υπουργείου Εμπορίου, Σόλων Κασίνη για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που διαθέτει η Κύπρος. Σύμφωνα με τον Σόλων Κασίνη  στην κυπριακή ΑΟΖ βρίσκονται «αποθηκευμένα» συνολικά 60 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικό αέριο.
Μόνο στο κοίτασμα Αφροδίτη του  «οικοπέδου 12» Αφροδίτη, σύμφωνα με δηλώσεις του Σόλων Κασίνη στο ΡΙΚ τα κοιτάσματα πιθανόν να ανέρχονται στα 8 με 12 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια και, όπως σημείωσε, αρκούν για να εξυπηρετήσουν τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου για 250 χρόνια.
Η συνολική αξία του φυσικού αερίου του «οικοπέδου 12» υπολογίζεται σε 350 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το καθαρό κέρδος μόνο για το συγκεκριμένο κοίτασμα, αν αφαιρεθεί το κόστος ανόρυξης και εκμετάλλευσης, ανέρχεται στα 86 δισεκατομμύρια ευρώ για την κυπριακή Δημοκρατία.
Αν δε υπολογιστεί η συνολική αξία και των υπολοίπων οικοπέδων της κυπριακής στα οποία εκτιμάται ότι υπάρχει φυσικό αέριο ΑΟΖ σύμφωνα με τις γεωλογικές εκτιμήσεις που υπάρχουν αυτή την στιγμή η συνολική αξία των κοιτασμάτων ανέρχεται σε δύο τρισεκατομμύρια ευρώ. Το καθαρό κέρδος  για την κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα πάντα με τον Σόλων Κασίνη εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 800 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος χρόνου.
Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι οι εκτιμήσεις του Σόλων Κασίνη αφορούν μόνο για την αξία των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Εάν σε αυτές τις εκτιμήσεις υπολογιστεί και το πετρέλαιο που κρύβεται στον πυθμένα της κυπριακής ΑΟΖ τότε το συνολικό ποσό θα αυξηθεί περεταίρω.  Ο ίδιος στην συνέντευξη του στο ΡΙΚ διατύπωσε τη βεβαιότητα ότι στα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ υπάρχει και πετρέλαιο και όπως δήλωσε «θα γίνει γεώτρηση σε βάθος επτά χιλιομέτρων και θα διαφανεί πόσο πετρέλαιο υπάρχει».
Αναμφίβολα εάν τελικά τα λόγια του Σόλων Κασίνη ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο το ζήτημα ενεργειακοί πόροι στην Αν. Μεσόγειο, επαληθευτούν τότε θα πρόκειται για την μεγαλύτερη γεωπολιτική μεταβολή στην ιστορία της Κύπρου και ολόκληρου του ελληνισμού, με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα υπάρξει η κατάλληλη πολιτική ηγεσία, η οποία θα προετοιμάσει τον ελληνισμό πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά για την υπεράσπιση και διαφύλαξη αυτών των πόρων που αποτελούν την κληρονομία της δικιάς μας γενιάς προς τις επόμενες γενιές που θα έρθουν, για ζήσουν μία καλύτερη ζωή χωρίς τα λάθη και βάσανα που δοκιμάζουν τον ελληνισμό σήμερα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr                         
 
 

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012

Ελληνική ΑΟΖ και αλλαγή κλίματος Ν. Λυγερός



Ελληνική ΑΟΖ και αλλαγή κλίματος
Ν. Λυγερός



Η ελληνική ΑΟΖ, ενώ υπάρχει μόνο επιμέρους de facto και όχι ακόμα de jure, επηρεάζει ήδη το κλίμα μ’ ένα πολύ θετικό τρόπο. Η άνοδος του χρηματιστηρίου είναι βέβαια μία ένδειξη, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία μας βλέπουν πιο θετικά και δεν έχουν πια το ύφος της αμφιβολίας για τις πράξεις μας. Είναι σίγουρο ότι η αλλαγή της στάσης μας όσον αφορά στην θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, τους ξάφνιασε, διότι είχαν την εντύπωση αρχικά ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα στη χώρα μας σε αυτόν τον τομέα που είναι και γνωστός και σημαντικός. Με τις κινήσεις μας, δηλαδή το Νόμο 2289/1995, την τροποποίηση 4001/2011 και το Προεδρικό Διάταγμα στις 10/02/2012 ανοίξαμε τον δρόμο σε εθνικό επίπεδο και με την νορβηγική εταιρεία PGS ειδικά για τις σεισμικές έρευνες, αποδείξαμε ότι το θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων μας δεν είναι πια θεωρητικό. Οι διεθνείς επαφές που γίνονται με την Αλβανία, την Κύπρο και την Αίγυπτο, οδηγούν προς την ίδια κατεύθυνση και δείχνουν τη σοβαρότητα της προσέγγισής μας σε υπερκομματικό πλαίσιο. Κατά συνέπεια, πρέπει να περάσουμε στη φάση της υλοποίησης, διότι τα δεδομένα της PGS θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν μόνο και μόνο μέσω της οικοπεδοποίησης κι αυτή μόνο με την οριοθέτηση, η οποία σχετίζεται άμεσα με την θέσπιση. Όλη αυτή η διαδικασία πρέπει να προχωρήσει επί του πρακτέου και αυτό μπορεί να γίνει με την ψήφιση του Νομοσχεδίου της θέσπισης της ΑΟΖ από τη Βουλή των Ελλήνων. Τώρα οποιαδήποτε καθυστέρηση σε αυτό το πεδίο θα δημιουργήσει δυσκολίες, όχι μόνο με τις συμμαχίες μας, αλλά στον ίδιο τον ελληνικό λαό, που προσμένει δυναμικά αυτήν την απόφαση, όπως το αποδεικνύουν οι υπογραφές υπέρ της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Οι πολιτικοί μας είναι ενημερωμένοι σε όλα τα επίπεδα. Ας βοηθήσουν λοιπόν την πατρίδα μας να προχωρήσει και να βγει από αυτήν την οικονομική καταπίεση.

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

Η σημασία των επαφών με την Αίγυπτο

Η σημασία των επαφών με την Αίγυπτο
Ν. Λυγερός



Η σημασία των επαφών με την Αίγυπτο είναι καθοριστική. Η αλλαγή του καθεστώτος στην περιοχή επιτρέπει ένα διαπραγματευτικό άνοιγμα όσον αφορά στο θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Μια βασική αρχή είναι ότι η Αίγυπτος έχει κάνει μια συμφωνία οριοθέτησης με την Κύπρο το 2003, την οποία επιβεβαίωσε η Βουλή της. Επιπλέον, το 2012, η Αίγυπτος παραχώρησε οικόπεδα για έρευνα περί υδρογονανθράκων, τα οποία εφάπτονται δίχως να καταπατήσουν τη θεωρητική γραμμή της ελληνικής ΑΟΖ. Αυτή η λεπτομέρεια είναι ουσιαστική για τις επόμενες διαπραγματεύσεις. Διότι ξέρουμε ήδη ότι η Αίγυπτος ενδιαφέρεται να εκμεταλλευτεί τα δικά της κοιτάσματα σε ένα πλαίσιο, το οποίο είναι ξεκάθαρο και για τους στρατηγικούς επενδυτές στον τομέα του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Με άλλα λόγια, έχουμε πλέον μια κοινή πορεία και δημιουργείται ένα πεδίο δράσης με μια στρατηγική του τύπου win-win, για τις δύο χώρες χρησιμοποιώντας την ισορροπία Nash, που βρίσκεται λόγω διαγραμμάτων Voronoi, ακριβώς στη μέση γραμμή. Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι θα υπάρξει ένωση στο τριπλό σημείο επαφής με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο, πράγμα το οποίο ενισχύει το πρόγραμμα EuroAsia Interconnector και τον μελλοντικό αγωγό φυσικού αερίου που θα τροφοδοτεί την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω των κοιτασμάτων που βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Για να παίξουμε δυναμικά αυτόν τον ρόλο πρέπει να δώσουμε την πρέπουσα σημασία στις επαφές μας με την Αίγυπτο.

Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

"Mελέτη που παραδόθηκε στον Σαμαρά "δείχνει" κοιτάσματα αξίας 599 δισ.δολ."!

ΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ arrow ΚΥΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ arrow Reuters: "Mελέτη που παραδόθηκε στον Σαμαρά "δείχνει" κοιτάσματα αξίας 599 δισ.δολ."!
Reuters: "Mελέτη που παραδόθηκε στον Σαμαρά "δείχνει" κοιτάσματα αξίας 599 δισ.δολ."! Εκτύπωση E-mail
03-10-2012 20:16:15

188
 Στα 3,5 τρισεκ. κυβικά μέτρα  εκτιμώνται τα αποθέματα φυσικού αερίου στην περιοχή νότια της Κρήτης, τα οποία θα αποφέρουν στην Ελλάδα κρατικά έσοδα 599 δισ. δολαρίων σε 25 χρόνια σύμφωνα με έρευνα τριών Ελλήνων επιστημόνων-Αντώνη Φώσκολου, Ηλία Κονοφάγου και Νίκου Λυγερού- η οποία παρουσιάσθηκε στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά τον περασμένο Ιούλιο, αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters.

«Θεωρούμε ότι αυτή είναι μία πολύ συντηρητική εκτίμηση», δήλωσε στο Reuters, ο κ. Κονοφάγος, η εταιρεία του οποίου Flow Energy στην Αθήνα συμβουλεύει άτυπα την κυβέρνηση για την ενεργειακή στρατηγική. Η μελέτη αναφέρει ότι η γεωλογική ομοιότητα με το πλούσιο σε αέριο κοίτασμα Λεβιάθαν, όπου εντοπίσθηκαν οι πρόσφατες ανακαλύψεις της Κύπρου και του Ισραήλ, υποδηλώνει ότι και τα αποθέματα στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης μπορεί να έχουν αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Η μελέτη εκτιμά ότι τα αποθέματα της περιοχής αυτής αρκούν για να καλύψουν τη ζήτηση φυσικού αερίου από την Ευρώπη για έξι χρόνια και αντιστοιχούν σε 1,5 δισ. βαρέλια πετρελαίου.

Ο κ. Φώσκολος, ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Κρήτης και το Καναδικό Ινστιτούτο Γεωλογίας (Canadian Geological Survey) ανέφερε ότι οι υποθαλάσσιες εκπομπές μεθανίου και η παρουσία κοιτασμάτων υγρού αερίου στο βυθό υποδηλώνουν την ύπαρξη μεγάλων αποθεμάτων.

Πηγές του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ανέφεραν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι το υπουργείο έχει ξεκινήσει μια συστηματική διαδικασία για έρευνα, αποτίμηση και εντοπισμό του δυναμικού της χώρας σε υδρογονάνθρακες, με την ανάθεση σεισμικών ερευνών σε ευρεία θαλάσσια περιοχή.

Όπως είναι γνωστό οι σεισμικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης και στο Ιόνιο πέλαγος ανατέθηκαν πρόσφατα στη Νορβηγική εταιρεία Petroleum Geo Services (PGS). Οι έρευνες αναμένεται να ξεκινήσουν στα τέλη Οκτωβρίου, ενώ θα ακολουθήσουν η επεξεργασία των δεδομένων που θα προκύψουν από αυτές και η προκήρυξη διαγωνισμού για την παραχώρηση περιοχών (των λεγόμενων «οικοπέδων») για ερευνητικές γεωτρήσεις.

Εκτιμήσεις της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ ανέφεραν ότι «είναι ρεαλιστικός ο στόχος σε βάθος 15-20 ετών να καλύπτουμε από εγχώριες πηγές Υδρογονανθράκων το 30% των αναγκών της χώρας, με άλλα λόγια να αντικαταστήσουμε το 30% των σχεδόν 12 δισ. ευρώ που δαπανούμε για εισαγωγές πετρελαιοειδών κάθε χρόνο, με ελληνικούς Υδρογονάνθρακες».

Οι ίδιες εκτιμήσεις ανέφεραν ότι τα κοιτάσματα στις περιοχές Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο και Ιωάννινα, που έχουν προκηρυχθεί για έρευνες, υπερβαίνουν τα 250 εκατ. βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου, κάτι που σημαίνει ότι τα έσοδα του Δημοσίου από την εκμετάλλευσή τους θα φθάσουν στα 10 δισ. ευρώ σε βάθος 20-30 ετών.
 

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012

"Τα θαλάσσια σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου και η Κύπρος"







Xρήστος Ιακώβου: "Τα θαλάσσια σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου και η Κύπρος"
Τα θαλάσσια σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου και η Κύπρος


Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)


Η πρόσφατη διαμεσολαβητική προσπάθεια του υπουργού άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με σκοπό τη επίλυση της διασυνοριακής θαλασσίας διαφοράς μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου, έφερε στην επιφάνεια το περιπεπλεγμένο πολιτικό και διπλωματικό τοπίο της Ανατολικής Μεσογείου. Το θέμα αυτό υπομιμνήσκει ότι πέραν των ελληνοτουρκικών διαφορών που επισκιάζουν το θέμα ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπάρχουν και οι μακρές αραβοϊσραηλινές διαφορές, που εισήλθαν, έστω και έμμεσα στο πεδίο της κυπριακής διπλωματίας.

Η απροθυμία του Λιβάνου να επικυρώσει τη συμφωνία οριοθέτησης Αποκλειστικής Ζώνης με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία υπεγράφη το 2007, πέραν του ότι αποτελεί, θεωρητικώς τουλάχιστον, αρνητική εξέλιξη στην προσπάθεια επέκτασης του πεδίου έρευνας για ανεύρεσης υποθαλασσίου πλούτου, εμπλέκει εμμέσως την Κύπρο στο μανιχαϊστικό πλαίσιο του Μεσανατολικού Ζητήματος. 

Τα θαλάσσια σύνορα της Συρίας, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης καθορίστηκαν μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πιο συγκεκριμένα, το 1920, αφού η Συρία και ο Λίβανος περιήλθαν υπό την κυριότητα της Γαλλίας καθώς επίσης η Παλαιστίνη και η Μεσοποταμία (Υπεριορδανία, Ιράκ) υπό την κυριότητα της Μ. Βρετανίας, με τη μορφή της Εντολής (mandate) της Κοινωνίας των Εθνών, οι δύο αποικιοκρατικές δυνάμεις υπέγραψαν στο Παρίσι τη Γαλλο-Βρετανική Συμφωνία Συνόρων, η οποία αποτελείται από 9 άρθρα (Franco-British Convention on Certain Points Connected with the Mandates for Syria and the Lebanon, Palestine and Mesopotamia). Η Συμφωνία προνοούσε τη δημιουργία μιας Γαλλοβρετανικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων με σκοπό να καθορίσει με ακρίβεια λεπτομέρειες στον προσδιορισμό των συνόρων. Η συγκεκριμένη επιτροπή υπέβαλε την τελική της έκθεση τον Φεβρουάριο του 1922 και η έκθεση, τελικώς, επεκυρώθη με κάποιες μικρές αλλαγές από αμφότερες τις πλευρές, το Μάρτιο του 1923.

Όταν η κυβέρνηση του Λιβάνου προχώρησε σε Συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, το 2007, δεν ηγέρθη οποιαδήποτε ένσταση. Απ' εκεί και πέρα, η λιβανική κυβέρνηση, εντός δύο μηνών, όφειλε να προχωρήσει σε επικύρωση της συμφωνίας από το κοινοβούλιό της. Αντ' αυτού, παρατηρήθηκε καθυστέρηση και το 2011, μετά τη Συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, η λιβανική διπλωματική αντιπροσωπεία στον ΟΙΗΕ κυκλοφόρησε εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία προειδοποιούσε τον διεθνή οργανισμό ότι η βόρεια γραμμή της ΑΟΖ του Ισραήλ, όπως καθορίστηκε κατά την οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία, «απειλεί την ειρήνη και την ασφάλεια, παραβιάζοντας τα δικαιώματα του Λιβάνου». Ο Λίβανος θεωρεί ότι με βάση τη Γαλλο-Βρετανική Συμφωνία του 1923, το Ισραήλ, με τη γραμμή που χάραξε, του υποκλέπτει θαλάσσια περιοχή περίπου 860 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και κατ' επέκταση πιθανό θαλάσσιο πλούτο.

Σε σχέση μόνο με την Κυπριακή Δημοκρατία, αν αναλύσουμε τη διπλωματική συμπεριφορά της κυβέρνησης του Λιβάνου, μπορούμε να εξαγάγουμε κάποια συμπεράσματα: α) ο Λίβανος δεν αμφισβητεί τίποτα από την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά από αυτήν του Ισραήλ, β) από τη στιγμή που δεν υπάρχει σήμερα τριεθνές σημείο στο οποίο να συναντώνται οι ΑΟΖ της Κύπρου, του Ισραήλ και του Λιβάνου, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επηρεάζεται από τη διαφορά μεταξύ των δύο άλλων χωρών και γ) η καθυστέρηση εκ μέρους του Λιβάνου για επικύρωση της Συμφωνίας, έχει να κάνει στην ουσία με πιέσεις που άσκησε η Τουρκία στο Λίβανο, μέσω της Χιζμπολλάχ, στην προσπάθεια της Άγκυρας να εμποδίσει την Κύπρο από του να κατοχυρώσει, με διακρατικές συμφωνίες, τα δικαιώματά της στο θαλάσσιο χώρο.

Συνεπώς, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί  να προχωρήσει σε έρευνες στην ΑΟΖ που καθόρισε με συμφωνία με το Λίβανο, έστω και αν ο Λίβανος δεν επικύρωσε ακόμη τη Συμφωνία του 2007, με δεδομένο πάντοτε το γεγονός ότι ο Λίβανος δεν έθεσε οτιδήποτε σε αμφισβήτηση από την ΑΟΖ της Κύπρου. Η διαφορά που προέκυψε δεν αφορά την Κύπρο αλλά, αποκλειστικώς, το Λίβανο και το Ισραήλ. Βεβαίως, το ιδεατό θα ήταν να προέκυπτε μία Συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει προς το παρόν διότι ο Λίβανος δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ ως κράτος.  Επομένως, το πρόβλημα μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι μία απλή, τεχνικής φύσεως, οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων αλλά στην ουσία του πολιτικό.

Εν κατακλείδι, η παρούσα κατάσταση δεν εμποδίζει την Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει σε έρευνες στην ΑΟZ που συμφώνησε με το Λίβανο και ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί, από καμία κυβέρνηση, ως δικαιολογία για καθυστέρηση. Επίσης, θα ήταν καλύτερα για την Κυπριακή Δημοκρατία να αποφύγει οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαφορά Λιβάνου - Ισραήλ γιατί είναι μάταιο και ριψοκίνδυνο, αφού η ήδη υπάρχουσα συμφωνία με το Ισραήλ και η εξέλιξη των Κυπροϊσραηλινών σχέσεων τα τελευταία χρόνια μπορεί , έστω και έμμεσα να εμπλέξει την Κύπρο στο φαύλο κύκλο του Μεσανατολικού Ζητήματος.
__________________________________________________


Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Περί νομοθεσίας υποθαλάσσιων αγωγών και καλωδίων


Περί νομοθεσίας υποθαλάσσιων αγωγών και καλωδίων
Ν. Λυγερός



Το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 έχει 17 μέρη και 9 παραρτήματα. Αυτό όμως δεν πρέπει να δώσει την εντύπωση ότι τα μέρη αυτά είναι απόλυτα ανεξάρτητα, διότι υπάρχουν άρθρα που αφορούν ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά τους αγωγούς. Ας υπενθυμίσουμε πρώτα ότι το μέρος V αφορά την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το μέρος VI την υφαλοκρηπίδα και το μέρος VII τις ανοιχτές θάλασσες. Τώρα μπορούμε να διαβάσουμε το άρθρο 58, το οποίο βρίσκεται στο μέρος της ΑΟΖ.

Article58

Rights and duties of other States in the exclusive economic zone
1. In the exclusive economic zone, all States, whether coastal or land-locked, enjoy, subject to the relevant provisions of this Convention, the freedoms referred to in article 87 of navigation and overflight and of the laying of submarine cables and pipelines, and other internationally lawful uses of the sea related to these freedoms, such as those associated with the operation of ships, aircraft and submarine cables and pipelines, and compatible with the other provisions of this Convention.

Σε αυτό έχουμε αναφορές στα υποθαλάσσια καλώδια (submarine cables) και στους αγωγούς (pipelines) και αντιλαμβανόμαστε ότι ισχύει στην ΑΟΖ το καθεστώς που ισχύει στο άρθρο 87, το οποίο ανήκει αυτή τη φορά στο μέρος των ανοιχτών θαλασσών, αλλά και σε άλλους νόμους που είναι συμβατοί με το Δίκαιο της Θάλασσας.

Article87

Freedom of the high seas

1. The high seas are open to all States, whether coastal or land-locked. Freedom of the high seas is exercised under the conditions laid down by this Convention and by other rules of international law. It comprises, inter alia, both for coastal and land-locked States:

(a) freedom of navigation;

(b) freedom of overflight;

(c) freedom to lay submarine cables and pipelines, subject to Part VI;

(d) freedom to construct artificial islands and other installations permitted under international law, subject to Part VI;

(e) freedom of fishing, subject to the conditions laid down in section 2;

(f) freedom of scientific research, subject to Parts VI and XIII.

2. These freedoms shall be exercised by all States with due regard for the interests of other States in their exercise of the freedom of the high seas, and also with due regard for the rights under this Convention with respect to activities in the Area.

Παρατηρούμε ότι σε αυτό το άρθρο και πιο συγκεκριμένα στο εδάφιο γ της πρώτης παραγράφου, με θέμα την ελευθερία τοποθέτησης υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών, αναφέρεται ότι εμπίπτει στο πλαίσιο του μέρους VI, το οποίο είναι αυτό της υφαλοκρηπίδας. Κατά συνέπεια, είμαστε αναγκασμένοι να αποταθούμε στο άρθρο 79.

Article79

Submarine cables and pipelines on the continental shelf

1. All States are entitled to lay submarine cables and pipelines on the continental shelf, in accordance with the provisions of this article.

2. Subject to its right to take reasonable measures for the exploration of the continental shelf, the exploitation of its natural resources and the prevention, reduction and control of pollution from pipelines, the coastal State may not impede the laying or maintenance of such cables or pipelines.

3. The delineation of the course for the laying of such pipelines on the continental shelf is subject to the consent of the coastal State.

4. Nothing in this Part affects the right of the coastal State to establish conditions for cables or pipelines entering its territory or territorial sea, or its jurisdiction over cables and pipelines constructed or used in connection with the exploration of its continental shelf or exploitation of its resources or the operations of artificial islands, installations and structures under its jurisdiction.

5. When laying submarine cables or pipelines, States shall have due regard to cables or pipelines already in position. In particular, possibilities of repairing existing cables or pipelines shall not be prejudiced.

Ας εξετάσουμε τώρα την παράγραφο 2. Εν συντομία, απαιτεί να υπάρχει οριοθέτηση έτσι ώστε να συμφωνούν τα κράτη που συνορεύουν. Αυτό βέβαια μπορεί ν’ αποτελεί μια πρώτη δυσκολία αν ο γεωμετρικός τόπος της τοποθέτησης των υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών είναι οριακός ως προς τα σύνορα. Αλλά αυτή η δυσκολία είναι αναμενόμενη και φυσιολογική. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η τέταρτη παράγραφος του Άρθρου 79.

Η σημασία αυτής της παραγράφου προέρχεται από την απουσία μιας συνθήκης που εμποδίζει το κράτος να επιβάλει περιορισμούς για υποθαλάσσια καλώδια και αγωγούς σε όλες τις περιπτώσεις που περιγράφει. Κατά συνέπεια ενώ υπάρχει τυπικά και νομικά το ελεύθερο πλαίσιο της τοποθέτησης, ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένα μέτρο που θα έβαζε ένα όριο συγκεκριμένο στους περιορισμούς που απαιτεί το κράτος, το ενδιαφερόμενο. Το πλαίσιο είναι ανοιχτό και κάπως διαφορετικό από αυτό της πέμπτης παραγράφου, η οποία διευκρινίζει την προτεραιότητα που έχουν δομές ήδη τοποθετημένες σε σχέση με άλλες που θα τοποθετηθούν. Συνεπώς, γίνεται αντιληπτό από όλους μας ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι πάρα πολύ σημαντική ακόμα και σε πρακτικό επίπεδο για να αποφύγουμε δυσκολίες και δυσλειτουργίες ακόμα και αν τυπικά το πλαίσιο είναι απόλυτα ελεύθερο.








free counters