Ή επανάσταση ή δέσμιος στο μαντρί

Ή επανάσταση ή δέσμιος στο μαντρί

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Το θέατρο του παραλόγου, με πρωταγωνιστές τους προέδρους του ΔΗΚΟ και του ΔΗΣΥ δεν έχει τελειωμό, και η αλήθεια είναι ότι μας διασκεδάζουν, καθώς έχουν πάρει τον ρόλο τους στα σοβαρά, διαπραγματευόμενοι δήθεν σκληρά για να εξεύρουν σημεία σύγκλισης, που θα δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Και αναφέρομαι στο «πάντρεμα» των δύο κομματικών σχηματισμών, που αν πιστέψει κανείς τις διακηρύξεις τους όλα τα προηγούμενα χρόνια, αδυνατούν να συμφωνήσουν και σε μικρά θέματα, πόσο μάλλον στο Κυπριακό. Ως γνωστόν, ο ΔΗΣΥ και ο πρόεδρός του υποστήριξαν το φιλοτουρκικό και ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, ενώ το ΔΗΚΟ και ο σημερινός του ηγέτης, αντιτάχθηκαν με πάθος στο κείμενο του πρώην γενικού γραμματέα, που παρέδιδε την Κύπρο στην Τουρκία.

Και όμως... Για να αναρριχηθεί ο κ. Αναστασιάδης στον προεδρικό θρόνο και για να παραμείνει το ΔΗΚΟ συνδαιτυμόνας στο φαγοπότι της εξουσίας, ξέχασαν τις διαφορές τους και προβλέπεται πολύ σύντομα μάλιστα- να μας ανακοινώσουν κείμενα αρχών, πάνω στα οποία θα βασιστεί η συμφωνία διαμοιρασμού των υπουργείων, των διορισμών και των (πολιτικών) κερδών που προσφέρει το υπό πτώχευση κυπριακό κράτος.

Γνωρίζουμε τους δύο κομματικούς ηγέτες, όπως την κάλπικη δεκάρα. Βρίσκονται πολλά χρόνια στην κεντρική πολιτική σκηνή και στο κομματικό κουρμπέτι, και όλη η Κύπρος ξέρει τα προσωπικά τους, τα οικονομικά τους και τα πολιτικά τους πιστεύω. Αυτός που με εκπλήσσει με τη συμπεριφορά του είναι ο αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος. Ο υιός του εκλιπόντος τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, έδειξε ένα άλλο πρόσωπό μετά τον θάνατό του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ακόμα και οι αντίπαλοί του, του αναγνώρισαν ηγετικές ικανότητες καθώς παρουσίασε μία δυναμική και ηθική, που θύμισε τον πατέρα του.

Η στάση του για τον «γάμο» του ΔΗΣΥ με το ΔΗΚΟ, είναι αμφιλεγόμενη και θα έλεγα πως δεν τον τιμά ως νέο πολιτικό, που έχει όνειρα να κυβερνήσει την Κύπρο. Οι πληροφορίες που διαρρέει το περιβάλλον του, για το αν επιθυμεί ή όχι αυτή την ερμαφρόδιτη συνεργασία, η οποία αποτελεί χαστούκι για τον νεκρό πατέρα του, είναι διφορούμενες και αλληλοσυγκρουόμενες.

Δεν δύναται και δεν δικαιούται να κρύβεται άλλο. Έχει υποχρέωση να λάβει την απόφασή του και να την ανακοινώσει το συντομότερο δυνατόν. Η λήψη απόφασης, και μάλιστα υπό τις συνθήκες που δημιούργησαν οι καρεκλοκένταυροι του κόμματός του, δεν είναι δύσκολη. Ή επιλέγει τον εύκολο δρόμο της συμφωνίας με τον κ. Καρογιάν, που στοχεύει μόνο στη διατήρηση της απόλαυσης των «φρούτων» του κρατικού κορβανά, ή δημοσιοποιεί τη διαφωνία του και ανδρίκια ανακοινώνει την όποια απόφασή του.

Είναι και μία ευκαιρία για τον ίδιο να αποδείξει πως δεν είναι υποχρεωτικό οι πολιτικοί να ακολουθούν τις λανθασμένες αποφάσεις των κομμάτων τους. Άλλωστε γνωρίζει ότι η πλειοψηφία των βουλευτών του ΔΗΣΥ και των συνεργατών του κ. Αναστασιάδη θα ήθελαν να φωνάξουν το ΟΧΙ μαζί με το 76% του λαού, αλλά δεν τόλμησαν. Αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.
Είναι δύο οι επιλογές του: Ή κάνει την επανάστασή του ή παραμένει στο μαντρί δέσμιος μίας απόφασης που κατά βάθος μισεί...

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος», 9/9/2012

«Εκείνο το "ΟΧΙ" δεν το επανέλαβε η ηχώ, ήταν πολύ βαρύ για να το μεταφέρει»

Κώστας Μόντης

<><><><><><>

Μιχάλης Ιγατίου: "Ανησυχία για το Green Tea" 25/01/2012 - 13:57 | Ο κ. Χριστόφιας έχει υποχρέωση να παραστεί στην τριμερή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένος να αποδεχτεί και τις άκρως αρνητικές θέσεις που παρουσιάζουν οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ. του Μιχάλη Ιγνατίου, Ουάσιγκτον

Δικαιολογημένα ανησυχούν οι πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου ενόψει της τριμερούς συνάντησης που συγκάλεσε στο Green Tree της Νέας Υόρκης ο άβουλος γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν. Ακόμη και ο ΔΗΣΥ του Νίκου Αναστασιάδη, που είχε κατηγορηθεί από τους αντιπάλους του για δουλική και χωρίς αντίρρηση αποδοχή του φιλοτουρκικού Σχεδίου Ανάν, εκφράζει αντιρρήσεις και ζητά από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, να αρνηθεί να λάβει μέρος στην τριμερή. Βέβαια, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, ο κ. Χριστόφιας έχει υποχρέωση να παραστεί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένος να αποδεχτεί και τις άκρως αρνητικές θέσεις που υπογείως παρουσιά ζουν οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ, οι οποίες και ικανοποιούν στο έπακρο την Άγκυρα και το κατοχικό καθεστώς. Είναι θετικό ότι το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου αποφάσισε κατά πλειοψηφία το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να κινηθεί ο πρόε δρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το πλαίσιο αυτό παρουσίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου και περιλαμβάνει «τη μη αποδοχή χρονοδιαγραμμάτων, επιδιαιτησίας ή σύγκλησης διεθνούς διάσκεψης χωρίς να υπάρξει συμφωνία στα ουσιώδη θέματα που αφορούν στις εσωτερικές πτυχές του κυπριακού προβλήματος. Για τη σύγκληση μιας τέτοιας διάσκεψης απαιτείται η συγκατάθεση και των δύο πλευρών», τονίστηκε εμφαντικά. Οι παράμετροι που έθεσε το Εθνικό Συμβούλιο είναι σημαντικές για πάρα πολλούς λόγους. Ο κυριότερος είναι ότι ορθά οσμίστηκαν μερικοί πολιτικοί στην Κύπρο ότι το σκηνικό είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό του Φεβρουαρίου του 2004, όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος και οι ηγέτες που τον συνόδευαν αναγκάστηκαν να αποδεχτούν χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησία, ενώ πριν φτάσουν στη Νέα Υόρκη ορκίζονταν ότι θα πράξουν το ακριβώς αντίθετο. Τότε οι πιέσεις χαρακτηρίστηκαν «πιεστικές» και «εκβιαστικές». Τώρα τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά και έχουμε ως δεδομένο ότι η Ουάσιγκτον ούτε απειλεί ούτε εκβιάζει. Το 2004 το δίδυμο Μπους - Τσέινι είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Άλλωστε, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, μετά το τηλεφώνημά του στον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, από τον οποίο εισέπραξε την άρνησή του να αποδεχτεί το ρατσιστικό σχέδιο του κ. Ανάν, είχε αποφασίσει να τιμωρήσει τους Ελληνοκυπρίους, οι οποίοι άντεξαν, όμως ψήφισαν «όχι» και δεν δείλιασαν ούτε μπροστά στην απειλή για τιμωρία. Ο περίφημος Λιν Πάσκοε, που σήμερα είναι το δεξί χέρι του Μπαν Κι Μουν, είχε απειλήσει ότι «θα πέφτουν κεραμίδια στα κεφάλια των Ελληνοκυπρίων». Στο τέλος έπεσαν στο δικό του κεφάλι, αφού στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ του έμεινε για πάντα το παρατσούκλι «αποτυχημένος». Ο σημερινός επικεφαλής του ΟΗΕ και οι συνεργάτες του δεν ενδιαφέρονται να επιλύσουν με δίκαιο τρόπο το πρόβλημα της Κύπρου. Είναι μεσολαβητές που εξυπηρετούν μόνιμα την Τουρκία και οι οποίοι –εάν υπήρχε σοβαρότητα σε Λευκωσία και Αθήνα– θα έπρεπε να έχουν καταγγελθεί και να έχει ζητηθεί η παραίτησή τους. Έχουν πετάξει στα σκουπίδια τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, δεν ενδιαφέρονται για την επικράτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νοιάζονται μόνο να επιβάλουν την μπασταρδεμένη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία θα εγκαθιδρύσει καθεστώς απαρτχάιντ στο νησί. Η απειλή των Τούρκων και των Βρετανών για μόνιμη διχοτόμηση δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, διότι η μη λύση πρώτα και πάνω απ’ όλα δεν συμφέρει τους ίδιους...  mignatiou@aol.com twitter: @mignatiou

Έχουν δημοσιευτεί (0) σχόλια:

FW: Μιχάλης Ιγνατίου: Αδύναμη διπλωματία απέναντι στις ορέξεις του Ερντογάν

Μιχάλης Ιγνατίου: Αδύναμη διπλωματία απέναντι στις ορέξεις του Ερντογάν

http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=26852&category_id=100

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κύπρου έχουν περίεργες...

αντιλήψεις για τις σχέσεις με την Τουρκία και γενικά για τον τρόπο αντιμετώπισης των προκλήσεων του Ταγίπ Ερντογάν. Προσωπικά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο νεοσουλτάνος της Τουρκίας, μεθυσμένος από την εκλογική του νίκη και την επιτυχία της «εκκαθάρισης» των στρατηγών, νιώθει πως ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Χριστόφιας δεν αποτελούν ούτε καν «πρόγευμα» για τις ορέξεις του. Είναι δύο ακίνδυνοι άνθρωποι, που αντιμετωπίζουν τον πρωθυπουργό της Τουρκίας με τρόμο. Και αυτό τους αναγκάζει να μην τον ενοχλούν ακόμη και για τα αυτονόητα.

Ο κ. Παπανδρέου συνεχίζει να απαιτεί από την ομάδα που ανέλαβε τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία να επιτύχει πρόοδο, και μάλιστα σε μία στιγμή κατά την οποία η Άγκυρα απαιτεί «συμβιβασμό» που θα κοστίσει ακριβά στην Ελλάδα. Οι προτάσεις της Τουρκίας απειλούν την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία της Ελλάδας και με αυτό το δεδομένο ο πρωθυπουργός έπρεπε να είχε τερματίσει τις συνομιλίες που οδηγούν σε απώλεια ελληνικών νησιών.