Βασίλειου
Μαρκεζίνη
Ακαδημαϊκού
Στα
μαθήματα μου Ιστορίας του Δικαίου στις ΗΠΑ, πάντοτε λέω στους φοιτητές μου ότι η
εξέλειξη του Δικαίου ακολούθησε την πορεία του Ήλιου –από την Ανατολή προς τη Δύση–,
ιχνηλατώντας τη διαδρομή των πολιτισμών: Βαβυλώνιοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Έλληνες,
Ρωμαίοι, Δυτικοευρωπαίοι, Άγγλοι – μέχρι τη στιγμή που οι Αμερικανοί κατέστησαν
τη χώρα τους επίκεντρο της παγκόσμιας επιχειρηματικής και χρηματοοικονομικής
δραστηριότητας.
Το Δίκαιο, λοιπόν, ακολουθεί το χρήμα,
το χρήμα ενθαρρύνει την εφευρετικότητα, η τεχνολογική πρόοδος ενισχύει τη
δύναμη, και η τελευταία, με την σείρα της, στηρίζει την καλλιτεχνική δημιουργία.
Εντούτοις, είναι γεγονός ότι η μεσημβρία σηματοδοτεί επίσης την απαρχή της
δύσης∙ και η δύση της Αμερικής επισπεύδεται σήμερα τόσο από το διαρκώς
διογκούμενο δημόσιο χρέος της (για το οποίο δεν λαμβάνει ακόμη τα δέοντα μέτρα)
όσο και από τις πολλαπλές προκλήσεις
που αντιμετωπίζει από την Ανατολή. Με άλλα λόγια, και για να επεκτείνω τη
μεταφορά μου, μια νέα ημέρα έχει αρχίσει να χαράζει, και, όπως είναι εύλογο,
αυτό συμβαίνει στην Ανατολή.
