Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Home
PolicyWatch #1844
Turkey's Threat to Israel's New Gas Riches
By Simon Henderson
September 13, 2011

Ankara's warning that Turkey will stop Israel from unilaterally exploiting gas resources in the eastern Mediterranean poses a direct challenge to U.S. policy.

On September 8, Turkish prime minister Recep Tayyip Erdogan told Aljazeera that his government had taken steps to prevent Israel from unilaterally exploiting natural resources in the Mediterranean Sea. "Israel has begun to declare that it has the right to act in exclusive economic areas in the Mediterranean," he stated, apparently citing Israeli plans to tap newly discovered offshore gas reserves. Israel "will not be the owner of this right," he warned. In other remarks, Erdogan declared that the Turkish navy would protect future aid ships bound for Gaza in order to prevent a repetition of the 2010 flotilla incident, in which Israeli commandos killed nine activists attempting to break the blockade. These comments came just days after the release of a UN report condemning the deaths but justifying Israel's blockade -- a judgment that prompted Ankara to drastically reduce diplomatic relations between the two countries and freeze their substantial military cooperation and trade.
By September 9, both governments seemed to be stepping back from a confrontation over any future humanitarian convoy. One Turkish official reportedly said that Erdogan had been "misquoted" and taken "out of context," while Israeli prime minister Binyamin Netanyahu's office countered a media report attributed to the office of Foreign Minister Avigdor Liberman about potentially supporting the terrorist Kurdistan Workers Party (PKK) in its conflict with Turkey. Even so, the potentially more problematic issue of offshore natural gas rights looms large.
The UN Convention on the Law of the Sea gives each country the right to exploit resources in an "exclusive economic zone" up to 200 nautical miles from its coastline, but maritime border agreements with neighboring states (including offshore neighbors located less than 400 nautical miles away) still need to be negotiated. In the eastern Mediterranean, this issue came to the forefront after Israel discovered substantial offshore gas reserves estimated to exceed current consumption levels several times over. Such large-scale findings offer the probability of substantial energy independence and likely surpluses for export.
Neighboring Egypt is already a key player in the international natural gas market, while Lebanon and Cyprus are considered geologically likely to have significant offshore reserves of their own. The first exploratory drilling off Cyprus is set to begin next month -- a development that could result in even more threatening rhetoric from Ankara.
Role of the Cyprus Dispute
Although Erdogan's September 8 comments conflated the gas and Gaza blockade issues, the real key to understanding Turkey's current squabbles with Israel is the unresolved dispute over Cyprus. In the 1960s and 1970s, tensions between the island's Greek-speaking and Turkish-speaking communities -- backed, respectively, by Athens and Ankara -- often seemed a greater danger to regional peace than differences between Israelis and Palestinians. Since 1974, when Turkey sent troops to the island to support the Turkish Cypriot community and block any union between the majority Greek Cypriots and Greece, the island has been divided, with UN forces interposed between the two sides.
Frequent attempts at reconciliation have failed. With Ankara's backing, Turkish Cypriots have established the notionally independent Turkish Republic of Northern Cyprus, which is bolstered by the presence of more than 30,000 Turkish soldiers. Yet no country other than Turkey has recognized the TRNC -- a fact that continues to infuriate Ankara. Meanwhile, the Greek-majority Republic of Cyprus has become a member of the European Union and is considered to represent the entire island.
The recent discoveries of natural gas under the eastern Mediterranean seabed have seemingly prompted Ankara to renew its diplomatic campaign on behalf of Turkish Cypriots. Erdogan reportedly stated last week: "Turkey, as a guarantor of the Turkish Republic of Northern Cyprus, has taken steps in the area [of the offshore resources], and it will decisively pursue its right to monitor international waters in the east Mediterranean." Such a policy could put Turkey at odds with all the littoral governments of the area, from the Republic of Cyprus to Israel, Lebanon, Egypt, and Syria:

  • Cyprus. Ankara is annoyed that the Republic of Cyprus signed a maritime border agreement with Lebanon and another with Israel. In 2008, the Turkish navy reportedly came dangerously close to ships carrying out seismic surveys in Cypriot waters, alarming Washington. On September 8, the Greek Cypriot government issued a statement protesting Ankara's claim that the island's plans to explore and exploit offshore reserves are not in line with international law and do not facilitate resolution of the Cyprus problem. "The Cyprus problem cannot be solved with threats," the spokesman noted. Ankara's anger with Cyprus will likely grow after July 2012, when the island holds the EU presidency for six months. Although Turkey has already cooled its enthusiasm for joining the union, it may well become irritated by the prestige and enhanced diplomatic influence that EU leadership will confer upon Cyprus. Indeed, Ankara has said it will freeze ties with the union during this period.
  • Israel. The discovery of the huge Leviathan gas field in 2010, close to the Israel-Cyprus maritime border, has generated optimism that similar abundance might be found in nearby Block 12, which lies in Cypriot waters. One way of exploiting such reserves would be to establish an export-oriented liquefied natural gas facility on Cyprus, to be operated jointly with Israel. Yet Turkey has already condemned the idea.
  • Lebanon. The Lebanese parliament has yet to ratify the signed maritime border agreement with Cyprus, in part because Beirut disagrees with the Cyprus-Israel accord and the Israel-Lebanon maritime border it implies. Iran and its Hizballah surrogate have accused Israel of seizing Lebanese offshore gas fields, even though none of the Israeli discoveries made thus far are anywhere near the disputed line. Ankara, already sympathetic to Hizballah, may be tempted to take sides in this dispute despite concern about Lebanon exploiting its own offshore resources.
  • Egypt. Cairo already has a maritime border accord with Cyprus, signed in 2003 and ratified in 2004, as well as a framework agreement for resolving ownership of resources that cross the median line. Ankara's desire for good relations with Egypt probably trumps any concern it might have about this accord, and Erdogan gave no sign of raising the issue during his trip to Cairo yesterday.
  • Syria. As an oil and gas producer, Syria is expected to look offshore for reserves at some point in the future. In addition to a maritime agreement with Cyprus, Damascus will also need to draw an offshore line with Turkey. This will be problematic because of the Turkish province of Hatay, a finger of coastal territory that Damascus has regarded as Syrian land in the past. Although President Bashar al-Asad declared the issue resolved during a 2004 visit to Turkey, no details were given, and Syrian television continues to give the weather forecast for the area as if it is a part of Syria.
U.S. Policy
Washington has a strong interest in eastern Mediterranean countries finding and exploiting offshore reserves. For example, Houston-based Noble Energy is leading the drilling in both Israeli and Cypriot waters. U.S. policy would also be well served by peaceful resolution of the Cyprus dispute, which is fast becoming yet another hindrance to Turkey's EU aspirations.
Accordingly, U.S. officials must emphasize to Ankara that its recent rhetoric is incompatible with being recognized as an important diplomatic partner of the United States and Europe. Erdogan's latest comments came shortly after Turkey accepted Washington's request to host a radar station intended to warn of potential Iranian missile launches against Europe and, in the future, the United States. Ankara cannot be permitted to enjoy the benefits of a strong relationship with Washington while undermining U.S. objectives in the eastern Mediterranean.
Simon Henderson is the Baker fellow and director of the Gulf and Energy Policy Program at The Washington Institute.

 Advanced Search
pdf
e and C



Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

FW: [HELLENIC-PROFESSORS-PHDS] whenever you hear the term free market thinktank, think of a tank, crushing democracy, driven by big business

 

 

From: Hellenic Professors and PhDs Electronic Forum [mailto:HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG] On Behalf Of Ifestos
Sent: Tuesday, September 13, 2011 3:25 PM
To: HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG
Subject: [HELLENIC-PROFESSORS-PHDS] whenever you hear the term free market thinktank, think of a tank, crushing democracy, driven by big business

 

 

Thinktanks and Tanks: «whenever you hear the term free market thinktank, think of a tank, crushing democracy, driven by big business».

 

Π. Ήφαιστος - P. Ifestos

www.ifestosedu.gr - info@ifestosedu.gr

P Παρακαλώ σκεφτείτε το περιβάλλον - είναι απαραίτητο να τυπωθεί αυτό το μήνυμα;

Think of a Tank

By George Monbiot. The "free market thinktanks" and their secret funders are a threat to democracy.

Published in the Guardian 13th September 2011

 

Nadine Dorries won't answer it. Lord Lawson won't answer it. Michael Gove won't answer it. But it's a simple question, and if they don't know it's because they don't want to. Where does the money come from? All are connected to groups whose purpose is to change the direction of public life. None will reveal who funds them.

When she attempted to restrict abortion counselling, Nadine Dorries MP was supported by a group called Right to Know. When other MPs asked her who funds it, she claimed she didn't know(1,2). Lord Lawson is chairman of the Global Warming Policy Foundation, which casts doubt on climate science. It demands "openness and transparency" from scientists(3). Yet he refuses to say who pays, on the grounds that the donors "do not wish to be publicly engaged in controversy."(4) Michael Gove was chairman of Policy Exchange, an influential conservative thinktank. When I asked who funded Policy Exchange when he ran it, his office told me "he doesn't have that information and he won't be able to help you."(5)

We know that to understand politics and the peddling of influence we must follow the money. So it's remarkable that the question of who funds the thinktanks has so seldom been asked.

There are dozens of groups in the UK which call themselves free market or conservative thinktanks, but they have a remarkably consistent agenda. They tend to oppose the laws which protect us from banks and corporations; to demand the privatisation of state assets; to argue that the rich should pay less tax; and to pour scorn on global warming. What the thinktanks call free market economics looks more like a programme for corporate power.

Some of them have a turnover of several million pounds a year, but in most cases that's about all we know. In the US, groups claiming to be free market thinktanks have been exposed as sophisticated corporate lobbying outfits, acting in concert to promote the views of the people who fund them. In previous columns, I've shown how such groups, funded by the billionaire Koch brothers, built and directed the Tea Party movement(6,7).

The Kochs and the oil company Exxon have also funded a swarm of thinktanks which, by coincidence, all spontaneously decided that manmade climate change is a myth(8,9). A study in the journal Environmental Politics found that such groups, funded by economic elites and working through the media, have been "central to the reversal of US support for environmental protection, both domestically and internationally."(10)

Jeff Judson, who has worked for 26 years as a corporate lobbyist in the US, has explained why thinktanks are more effective than other public relations agencies. They are, he says, "the source of many of the ideas and facts that appear in countless editorials, news articles, and syndicated columns."(11) They have "considerable influence and close personal relationships with elected officials". They "support and encourage one another, echo and amplify their messages, and can pull together … coalitions on the most important public policy issues." Crucially, they are "virtually immune to retribution … the identity of donors to think tanks is protected from involuntary disclosure."(12)

The harder you stare at them, the more they look like lobby groups working for big business without disclosing their interests. Yet throughout the media they are treated as independent sources of expertise. The BBC is particularly culpable. Even when the corporate funding of its contributors has been exposed by human rights or environmental groups, it still allows them to masquerade as unbiased commentators, without disclosing their interests.

For the sake of democracy, we should know who funds the organisations which call themselves thinktanks. To this end I contacted 15 groups. Eleven of them could be described as free market or conservative; four as progressive. I asked them all a simple question: "Could you give me the names of your major donors and the amount they contributed in the last financial year?". I gave their answers a score out of five for transparency and accountability.

Three of the groups I contacted – Right to Know, the International Policy Network and Nurses for Reform – did not answer my calls or emails. Six others refused to give me any useful information. They are the Institute of Economic Affairs, Policy Exchange, the Adam Smith Institute, the TaxPayers' Alliance, the Global Warming Policy Foundation and the Christian Medical Fellowship. They produced similar excuses, mostly concerning the need to protect the privacy of their donors. My view is that if you pay for influence, you should be accountable for it. Nul points.

Civitas did fractionally better, scoring 1. Its website names a small number of the donors to its schools(13), but it would not reveal the amount they had given or the identity of anyone else. The only rightwing thinktank that did well was Reform, which sent me a list of its biggest corporate donors: Lloyds (£50k), Novo Nordisk (£48k), Sky (£42k), General Electric (£41k) and Danone (£40k). Reform lists its other corporate sponsors in its annual review(14), and earns 4 points. If they can do it, why can't the others?

The progressives were more accountable. Among them, Demos did least well. It sent me a list of its sponsors, but refused to reveal how much they gave. It scores 2.5. The Institute for Public Policy Research listed its donors and, after some stumbling, was able to identify the biggest of them: the European Union (a grant of E800,000) and the Esmee Fairburn Foundation(£86k). It scores 3.5. The New Economics Foundation sent me a list of all its donors and the amount each gave over the past year, earning 4 points. The biggest funders are the Network for Social Change (£173k), the department of health (£124k) and the Aim Foundation (£100k). Compass had already published a full list in its annual report(15). The biggest source by far is the Communication Workers' Union, which gave it £78k in 2009. Compass gets 5 out of 5.

The picture we see, with the striking exception of Reform, is of secrecy among the rightwing groups, creating a powerful impression that they have something to hide. Shockingly, this absence of accountability – and the influence-peddling it doubtless obscures – does not affect their charitable status.

The funding of these groups should not be a matter of voluntary disclosure. As someone remarked in February 2010, "secret corporate lobbying, like the expenses scandal, goes to the heart of why people are so fed up with politics … it's time we shone the light of transparency on lobbying in our country and forced our politics to come clean about who is buying power and influence."(16) Who was this leftwing firebrand? One David Cameron.

I charge that the groups which call themselves free market thinktanks are nothing of the kind. They are public relations agencies, secretly lobbying for the corporations and multi-millionaires who finance them. If they wish to refute this claim, they should disclose their funding. Until then, whenever you hear the term free market thinktank, think of a tank, crushing democracy, driven by big business.

References:

5. By phone, 12th September 2011.

10. Peter Jacques, Riley Dunlap, and Mark Freeman, 2008. The organisation of denial: Conservative
think tanks and environmental scepticism. Environmental Politics, 17: 3, 349-385. DOI: 10.1080/09644010802055576

12. As above.

 

 

____________________________________________________________________
The opinions expressed are those of the author(s)and not necessarily those of HEC.
Hellenic Electronic Center (HEC) www.greece.org - - - - - - - Click here to Unsubscribe
This mailing list is powered by L-Soft's renowned LISTSERV(R) software.

Προς Διεθνή αναγνώρισΓενοκτονίας η της Αρμενικής


Προς Διεθνή αναγνώρισΓενοκτονίας η της Αρμενικής από το Ισραήλ



 Αντιδρώντας στην αντι-Ισραηλινή πολιτική της Τουρκίας ο υπ. Εξωτερικών του Ισραήλ κ. Avigdor Lieberman πέραν των προειδοποιήσεων προς την Τουρκία, φαίνεται αποφασισμένος να υιοθετήσει και νέα πολιτική αντιμέτρων κτυπώντας την Τουρκία εκεί που την ενοχλεί περισσότερο.

Σύμφωνα με ειδησιογραφικές πληροφορίες, ενας από τους στόχους του κ. Λίπερμαν είναι να καλυτερεύσει την συνεργασία της χώρας του με ιστορικούς εχθρούς της Τουρκίας, όπως τους Αρμένιους. Κατά την διάρκεια της επικείμενης επίσκεψης του κ. Λίπερμαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (εντός του τρέχοντος μηνός), ο υπ. Εξωτερικών του Ισραήλ λέγεται ότι  θα συναντηθεί με ηγέτες του Αρμενικού Λόμπυ και θα προτείνει αντι-τουρκική συνεργασία στο Κογκρέσσο.

Ο σκοπός αυτής της κίνησης προφανώς να περιλαμβάνει και βοήθεια προς το Αρμενικό Λόμπυ στην προώθηση διεθνούς αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας, μια κίνηση που θα βλάψει θανάσιμα την Τουρκία. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες το Ισραήλ μπορεί ακόμα να υποστηρίξει την Αρμενία στη διαφορά που έχει με την Τουρκία σε σχέση με τον έλεγχο του Όρους Αραράτ.

Ο κ. Λίπερμαν συνεχίζουν οι πληροφορίες, σχεδιάζει επίσης να συναντηθεί με ηγέτες των Κούρδων ανταρτών του PKK στην Ευρώπη με σκοπό την «συνεργασία και αναβάθμισή τους με κάθε τρόπο». Σε τέτοια περίπτωση προσθέτουν οι πληροφορίες, οι Κούρδοι ίσως ζητήσουν από το Ισραήλ στρατιωτική βοήθεια (εκπαίδευση και προμήθειες) μια κίνηση που θα σημαίνει, αν πραγματοποιηθεί, ότι το Ισραήλ υιοθετεί μια κύρια αντι-τουρκική θέση.

Ένα άλλο μέτρο του Λίπερμαν είναι όπως όλες οι διπλωματικές υπηρεσίες ξεκινήσουν να καταγράφουν όλες τις τουρκικές παράνομες παραβιάσεις μειονοτήτων.

Στόχος του κ. Λίπερμαν είναι να κάνει ξεκάθαρο στον κ. Ερτογάν ότι η αντι-Ισραηλινή πολιτική του δεν είναι μόνοδρομος, τονίζουν οι ίδιες πληροφορίες. 

Φανούλα Αργυρού










Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Οι ευθύνες για τα επικείμενα…

Ειρήσθω

Οι ευθύνες για τα επικείμενα…

| Εκτύπωση | 12/09/2011 | Με τον Λάζαρο Μαύρο

Στην ισόγεια αίθουσα του νεόδμητου μεγάρου του Υπουργείου Οικονομικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί της οδού που φέρει τ’ όνομα τού εκ των πρωτομαρτύρων της 10ης Μαΐου 1956 στην αγχόνη της βρετανικής αποικιοκρατίας αγωνιστή της ΕΟΚΑ Μιχαλάκη Καραολή, πραγματοποιούνται οι δημόσιες διαδικασίες ανάκρισης όσων κρίθηκαν ότι πρέπει να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία κι εκδοχή, στον διορισθέντα ως «Μονομελή Διερευνητική Επιτροπή», δικηγόρο κ. Π. Πολυβίου, για τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου 2011, στη Ναυτική Βάση «Αντιστράτηγος Ευάγγελος Φλωράκης» της Εθνικής Φρουράς, τη μοναδική ναυτική βάση των ενόπλων δυνάμεων της ΚΔ, η οποία βρίσκεται πλάι στον κύριο ηλεκτροπαραγωγό σταθμό της Κύπρου.
Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Α , 5η Σεπτεμβρίου 2011, κατέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφιας κι απάντησε στις ερωτήσεις του κ. Π. Πολυβίου. Η κατάθεση του ΠτΔ ήταν γραπτώς προετοιμασμένη και δημοσιεύτηκε στον Τύπο. Οι απαντήσεις που όρθιος έδωσε, επίσης δημοσιεύτηκαν κι έκτοτε η πιστή απόδοσή τους υφ’ ουδενός αμφισβητήθηκε.
Π Ε Ρ Α απ’ την αξιολόγηση των όσων είπε, για τις ανάγκες διερεύνησης του Ολέθρου της 11ης Ιουλίου, το σύνολο της κατάθεσης και των απαντήσεών του, εκθέτει εναργώς και κατ’ αναλογίαν από τα συγκεκριμένα στα γενικότερα,
- ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ διακυβέρνησης του κράτους από τον συγκεκριμένο ΠτΔ, τον τρόπο που προεδρεύει του κράτους, της κυβέρνησης, της εκτελεστικής εξουσίας. Τον τρόπο που αρχηγεύει ως Αρχηγός του Κράτους.
Α Υ Τ Ο Σ ο τρόπος άσκησης των προεδρικών του καθηκόντων, μ’ όλες τις λεπτομέρειες που ο ίδιος κατέθεσε για το συγκεκριμένο θέμα, (το οποίο, απ’ την αρχή ορίστηκε ως θέμα χειρισμών επιπέδου ΠτΔ και, μέχρι τ’ ολέθριο τέλος της 11ης Ιουλίου, έτσι το θεωρούσαν απαξάπαντες οι υφιστάμενοί του, υπουργοί και υπηρεσιακοί), επιτρέπει την εξαγωγή άκρως εναγώνιων -μέχρι απογνώσεως- συμπερασμάτων, για τον τρόπο που ο κ. Χριστόφιας ασκεί τα προεδρικά του καθήκοντα εφ’ όλων των θεμάτων…
Α Π Ε Ι Ρ Ε Σ αγωνίες, λοιπόν, αισθάνεται, απολύτως αιτιολογημένος, ο λαός. Όχι μόνο για τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου. Αλλά για το άκρως επισφαλές και επικίνδυνο να συνεχίσει να προεδρεύει για άλλους 16 μήνες ο συγκεκριμένος ΠτΔ. Τρέμει ο λαός τα επικείμενα της προεδρίας του. Οι ευθύνες γι’ αυτό βαρύνουν, συνολικά και κατ’ αναλογίαν, τις ηγεσίες όλων των κομμάτων. Οι οποίες, πέραν της αβολίδωτης δημαγωγίας, ουδέν έπραξαν από κοινού για να τον πείσουν να παραιτηθεί…
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ
Όταν ένας στους τρεις Ακελιστές έχει αρνητική γνώμη για τον πρόεδρο Χριστόφια και δύο στους 10 Ακελιστές ζητούν την παραίτησή του -που έδειξε χθες η δημοσκόπηση της «Σ»- επιβεβαιώνεται, ή όχι, γιατί ο ΓΓ του ΑΚΕΛ κ. Α. Κυπριανού δήλωνε 14η Αυγούστου στον «Πολίτη» ότι, «θεωρώ ότι η παραίτηση της κυβέρνησης και οι εκλογές θα είναι η χειρότερη εξέλιξη», που το «Ειρήσθω» της 18.8.11 συμπέρανε ότι είν’ «εφιάλτης του ΑΚΕΛ οι εκλογές και ο λαός»;
Λάζ. Α. Μαύρος
 

Όλο το σχέδιο της Τουρκίας για Ισραήλ, Κύπρο, Καστελόριζο, Λεβιάθαν και

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011


Όλο το σχέδιο της Τουρκίας για Ισραήλ, Κύπρο, Καστελόριζο, Λεβιάθαν και Οικόπεδο 12


Όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου...
Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία, χρησιμοποιώντας την εποχή του Ψυχρού Πολέμου παρελκυστικά και καταχρηστικά την αξία του γεωγραφικού χώρου που κατέχει ως κράτος, κατόρθωσε να εξασφαλίσει τη στήριξη των χωρών του ΝΑΤΟ και κυρίως των ΗΠΑ και του Ισραήλ, και να θέσει υπό πολυετή ομηρία Κύπρο και Ελλάδα. Με την καθοριστική στήριξη των ως άνω χωρών, η Τουρκία κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει διατηρώντας 40 χιλιάδες στρατό κατοχής στην πολύπαθη νήσο.
Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της. Για να ισχυροποιήσει δε τις θέσεις και τα επιχειρήματά της απέναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, που είναι σε ισχύ από το 1982.
Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας όμως, δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν κάτω από συγκεκριμένες διαδικασίες την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.
Η Τουρκία, εγκλωβισμένη στην πρακτική της άσκησης κρατικής τρομοκρατίας σε Ελλάδα και Κύπρο και στην απόφασή της να μην αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, όσο διαρκούσε η διαδικασία της οριοθέτησης, στην ουσία παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων. Το μόνο που κατάφερε, ήταν να επεκτείνει εξ αντικειμένου το casus belli που ίσχυε για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και να θέσει υπό ομηρία την Ελλάδα και στο ζήτημα της κήρυξης της ΑΟΖ σε όλο το θαλάσσιο χώρο από το Θρακικό Πέλαγος μέχρι το Αιγαίο, το Καστελόριζο και την Κύπρο.
Η Τουρκία άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι έπεσε η ίδια στο λάκκο που έσκαβε χρόνια τώρα σε Κύπρο και Ελλάδα, όταν οι παλιοί καλοί φίλοι, Ισραήλ και ΗΠΑ, έκαναν πρακτικά βήματα στο ζήτημα της εξόρυξης του φυσικού αερίου και πετρελαίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ. Τότε συνέλαβε ένα στρατήγημα που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, θα την έβγαζε από το αδιέξοδο. Ανακάλυψε την Παλαιστίνη, τη Γάζα και το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Και ένας λαός που πένεται και κυριολεκτικά δεν έχει στον ήλιο μοίρα, ανταποκρίνεται σε όποιο χέρι βοηθείας του απλωθεί, έστω και τουρκικό.
Ποιο ήταν το κεντρικό ζητούμενο του στρατηγήματος; Να ρίξει το Ισραήλ μέσα στο λάκκο που έσκαψε το ίδιο για τους Παλαιστινίους. Δηλαδή, εκμεταλλευόμενη τον πόνο των Παλαιστινίων, να θέσει υπό ομηρία ολόκληρη τη ΝΑ Μεσόγειο, και μέχρι να λυθεί το Παλαιστινιακό και να ορίσει η Παλαιστίνη τη δική της ΑΟΖ στη Μεσόγειο, να σταματήσει κάθε διαδικασία καθορισμού της ΑΟΖ των γειτονικών χωρών και να παγώσει κάθε διαδικασία εξόρυξης στην περιοχή αυτή.
Στα πλαίσια αυτού του στρατηγήματος, η Τουρκία διεκδίκησε το ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων, μια διαδικασία που διακόπηκε βίαια, με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, το Δεκέμβρη του 2008. Αυτός ήταν ο λόγος του εκνευρισμού του Ερντογάν στο Νταβός, ένα μήνα μετά, όταν έφυγε από το πάνελ, αφήνοντας σύξυλο τον Σιμόν Πέρες, καταγγέλλοντας το Ισραήλ ως χώρα δολοφόνο μικρών παιδιών. Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στις προσπάθειες που κάνει να αποτρέψει τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους. Άλλος ένας λάκκος δηλαδή, που πέφτουν μέσα εκείνοι που τον έσκαψαν για τους άλλους, τους γενοκτονημένους λαούς της Ανατολής.
Στη συνέχεια, στα πλαίσια του ιδίου στρατηγήματος, η Τουρκία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, υπενδυόμενη την προβιά του ακτιβιστή ανθρωπιστή αυτή τη φορά. Το γενοκτόνο τουρκικό κράτος, διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσόγειο. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ και να φθάσουμε σήμερα να μιλάμε για το Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας;
Ποιο είναι το σχέδιο αυτό;
Θα παραθέσουμε τους κεντρικούς του άξονες.
Η Τουρκία σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να έχει αυξημένη και μόνιμη παρουσία με πλοία του πολεμικού της ναυτικού στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του Κόλπου της Αλεξανδρέττας και της Διώρυγας του Σουέζ και κυρίως στα όρια της ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με το πρόσχημα της προστασίας των τουρκικών εμπορικών πλοίων που θα κινούνται στην περιοχή. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ. Μάλιστα, σε επιχειρησιακό επίπεδο η Τουρκία σχεδιάζει να κάνει ό,τι ακριβώς κάνει στο Αιγαίο με τα πολεμικά της αεροπλάνα. Δηλαδή, όπως με τις πτήσεις των πολεμικών της αεροσκαφών αμφισβητεί εμπράκτως την κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγαίο και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών του πηγών, έτσι, με τις κινήσεις των πολεμικών της πλοίων στην περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ, θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τα νόμιμα και κυριαρχικά δικαιώματα των ως άνω χωρών και υπό το φόβο μιας πολεμικής σύγκρουσης, να προκαλέσει την παρέμβαση των ΗΠΑ και να παγώσουν οι διαδικασίες εξόρυξης και εκμετάλλευσης.
Παράλληλα, η Τουρκία θα επιχειρήσει να πετύχει εντός του Σεπτεμβρίου την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Αμέσως μετά, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς την δική της ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και με βάση την αρχή της αναλογικότητας, να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο.
Στη συνέχεια, σχεδιάζει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το κοίτασμα Λεβιάθαν, το οποίο έχουν λάβει εντολή να προβούν στις απαραίτητες επιχειρησιακές προετοιμασίες για να προστατεύουν τα τουρκικά πολεμικά πλοία.
Τέλος, στα πλαίσια του σχεδίου αυτού, η Τουρκία, μέσω της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ, θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην ΑΟΖ Τουρκίας-ψευδοκράτους-Παλαιστίνης, έχοντας καταφέρει να περικλείσει και να απομονώσει εντελώς από θαλάσσης το Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει και το βέτο της Άγκυρας, στις προσπάθειες που καταβάλλει για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ.
Υπάρχουν και άλλα υποτιθέμενα «βέλη στη φαρέτρα» της Άγκυρας, όπως η καταγγελία του Ισραήλ στον ΟΗΕ για το πυρηνικό του οπλοστάσιο, η καταγγελία επίσης στον ΟΗΕ για τον αποκλεισμό της Γάζας, η πλήρης διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, το πλήρες πάγωμα των εμπορικών σχέσεων και άλλα.
Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά κενά και αδυναμίες στο Σχέδιο Γ΄ της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ, το οποίο επιδέχεται και πολλές αναγνώσεις.
Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα, εν όψει της μονομερούς ανακήρυξης της τουρκικής ΑΟΖ, πρέπει να είναι έτοιμη να διαχειριστεί το ζήτημα του Καστελόριζου, αν δεν το έχουν «διευθετήσει» ήδη εκείνοι που χαϊδολογούνται χρόνια τώρα με την Τουρκία.
Επίσης, είναι χρήσιμο να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ΗΠΑ και Ισραήλ δεν βοηθούσαν με χέρια και πόδια την Τουρκία να καταλάβει τα 40% του εδάφους της Κύπρου και να κρατηθεί πάνω στο νησί τόσα χρόνια, όλα θα ήταν πιο εύκολα για όλους. Είναι ο λάκκος που λέγαμε…
Το άρθρο-ανάλυση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011
Χρήστος Χατζησαββίδης είπε...
Σάββα

Πολύ καλό το άρθρο,ξεκαθαρίζει τα πράγματα και βοηθάει να μπούνε όλα σε μια τάξη.

Θα ήθελα όμως κάποια στιγμή,σε όλα αυτά να αρχίσουμε να συν-υπολογίζουμε και τον παράγοντα επερχόμενη πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα και πόσο μπορεί αυτό να επηρεάσει αρνητικά τις εξελίξεις που ανέφερες.

Ειλικρινά δεν έχω καμία πρόθεση να αποπροσανατολίσω τη συζήτηση αλλά το θεωρώ πολύ σημαντικό,ίσως να αποδειχτεί και ζωτικής σημασίας.

Να λάβουμε υπόψιν ότι λίγο πρίν τη γεώτρηση οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου ταυτόχρονα είναι αντιμέτωπες με πολιτική αστάθεια.
Zulu είπε...
Κάποιες σκέψεις/παρατηρήσεις:

1. Η Τουρκία, το Ισραήλ, ο Λίβανος και η Συρία δεν έχουν αναγνωρίζει το δίκαιο της θάλασσας. Αλλά η Τουρκία βάσει αυτού συμφώνησε για τις ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα. Και το Ισραήλ συμφώνησε με την Κύπρο για την ΑΟΖ με βάση το δίκαιο της Θάλασσας.

2. Η υποχώρηση για την ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο σημαίνει προηγούμενο, το οποίο μπορούν να εκμεταλλευτούν άλλες χώρες όπως η Βενεζουέλα στην Καραϊβική, η οποία επίσης δεν αναγνωρίζει το δίκαιο της θάλασσας.

3. Για να γίνει μία χώρα μέλος της Ε.Ε. απαιτείται να έχει αναγνωρίσει το δίκαιο της θάλασσας.

4. Η χάραξη της ΑΟΖ με βάση το δίκαιο της θάλασσας είναι υψίστης σημασίας και είναι στην ουσία θέμα επιβίωσης για το Ισραήλ, καθώς η ένωση των ΑΟΖ Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας καθώς δίνει διέξοδο από την Ευρώπη προς και από το Ισραήλ. Έτσι παρακάμτοντας οποιαδήποτε "προβληματική μουσουλμανική χώρα" το Ισραήλ μπορεί να συνδεθεί με την Ευρώπη σε όλους τους τομείς: Αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου, πρόσβαση ισραηλινών εταιριών σε φυσικούς πόρους σε ΑΟΖ μη μουσουλμανικών χωρών, μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τηλεπικοινωνιών (υποθ. καλώδια), μεταφοράς νερού!

5. Η Ελλάδα είναι πιο αξιόπιστη (ή πιο ελέγξιμη) από την Τουρκία και για τη δύση και για το Ισραήλ.

6. Πόλεμος εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου σημαίνει πόλεμος στην Ε.Ε., στο Ευρώ. Μεγάλα προβλήματα στις εναέριες, θαλάσσιες, χερσαίες μεταφορές στην Αν. Μεσόγειο, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή. Αύξηση στις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ρωγμές στην δομή του ΝΑΤΟ. Απομάκρυνση της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή της πορεία. Απομόνωση. Χωρίς να υπολογίσουμε τις απώλειες, τις καταστροφές, κτλ. για όσο διαρκέσει ο πόλεμος.

7. Κατά τη γνώμη μου πριν της ανακήρυξης της ΑΟΖ πρέπει να γίνει επέκταση στα 12ν.μ. στον Εθνικό Εναέριο Χώρο και στα Εθνικά Ύδατα.
Αν γίνει αυτό ΚΑΝΕΝΑ πολεμικό πλοίο δεν θα μπορέσει να μετακινηθεί από την Μεσόγειο προς την Μαύρη Θάλασσα
χωρίς την έγκριση της Ελλάδας! Επίσης θα σημάνει αύξηση των εσόδων από τη χρήση. Και βέβαια περιορισμός των περιοχών που μπορεί να κάνει η Τουρκία ή οποιοδήποτε άλλο κράτος ασκήσεις.

8. Η Τουρκία έχει αυξήσει στα 12ν.μ. τα χωρικά της ύδατα σε Μαύρη Θάλασσα και Μεσογειακές ακτές από το Καστελόριζο έως την Αλεξανδρέττα.
Zulu είπε...
Κε Καλεντερίδη, δεν αντιλαμβάνομαι πώς η Τουρκία θα προχωρήσει σε χάραξη ΑΟΖ με την Παλαιστίνη.

Αν πούμε ότι η Παλαιστίνη είναι ανεξάρτητο κράτος και δικαιούται ΑΟΖ τότε μεταξύ της ΑΟΖ Παλαιστίνης και Κύπρου παρεμβάλλεται η ΑΟΖ του Ισραήλ.

Επίσης αν πούμε ότι τα κατεχόμενα είναι ανεξάρτητο κράτος τότε η ΑΟΖ τους ενώνεται με την Τουρκική, Κυπριακή και Λιβανέζικη ΑΟΖ. Και δεν ενώνεται ούτε με την Ελληνική ούτε με την Ισραηλινή, ούτε με την Παλαιστινιακή.

Η χάραξη της ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και κατεχομένων δεν βοηθάει τους Τούρκους. Αλλά εκεί θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί διότι οι Τούρκοι μπορεί να "ανταλλάξουν" περιοχές μεταξύ των δύο ΑΟΖ όπως έκανε η Ελλάδα με την Αλβανία...
Έτσι όταν θα έρθει η "λύση" το νέο κράτος θα κληρονομήσει τις δύο ΑΟΖ.
skal είπε...
Ζουλού
Η ΑΟΖ της Τουρκίας, σύμφωνα με το στρατήγημα της Άγκυρας, δεν λαμβάνει υπόψη της το Καστελόριζο, περιορίζει την ΑΟΖ της Κύπρου με βάση την αρχή της αναλογικότητας και κατεβαίνει δυτικά της Κύπρου για να ανταμώσει τις ΑΟΖ Αιγύπτου και Παλαιστίνης.
Αν δεις με προσοχή τον χάρτη, θα καταλάβεις.
Zulu είπε...
Κάποιες επιπλέον σκέψεις/ερωτήσεις:

1. Σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης Τουρκίας - Ισραήλ, με την Τουρκία να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και η Τουρκία ζητήσει βοήθεια από το ΝΑΤΟ κάνοντας χρήση του άρθρου 6, τι θα γίνει;

2. Με βάση το παραπάνω η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το άρθρο 6 απέναντι στη Λιβύη και την Αίγυπτο.
Για να το κάνω πιο λιανά: Η Τουρκία είχε κάνει επαφές με την προ-Κανταφική Λιβύη και την προ-Μουμπάρακ εποχή ώστε να μην αναγνωρίσουν στην Ελλάδα το δικαίωμα της ΑΟΖ σε Γαύδο και Καστελόριζο.
Η Ελλάδα (υπό κάποια άλλη ηγεσία) θα μπορούσε να στείλει μονάδες του ναυτικού της στις περιοχές που αμφισβητούσαν οι δύο αυτές χώρες και σε περίπτωση θερμού επεισοδίου με κάποια από αυτές τις χώρες η Ελλάδα θα ζητούσε την βοήθεια του ΝΑΤΟ κάνωντας χρήση του άρθρου 6.

Ποια η άποψή σας κε Καλεντερίδη;
Τι γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις;
Zulu είπε...
Κε Καλεντερίδη, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η "ΑΟΖ Παλαιστίνης" δεν ακουμπάει την Τουρκική ΑΟΖ.

Δείτε τους χάρτες που δίνουν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι για την ΑΟΖ τους σε αυτήν την σελίδα:
http://gazafreedommarch.org/cms/en/news/view/09-09-08/Israel_s_Rape_of_Gaza_s_Natural_Resources_What_the_Conflict_was_Really_About.aspx

Όπως θα δείτε ούτε καν η ΑΟΖ Κύπρου δεν ακουμπάει την "ΑΟΖ Παλαιστίνης"
Nativist είπε...
@ Zulu

>Σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης Τουρκίας - Ισραήλ, με την Τουρκία να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και η Τουρκία ζητήσει βοήθεια από το ΝΑΤΟ κάνοντας χρήση του άρθρου 6, τι θα γίνει;<

Έχει ξεκαθαρίσει αυτό.
Zulu είπε...
Ναι το είχα διαβάσει το άρθρο αυτό.
Αλλά αναφέρεται στην παρούσα κατάσταση το "διμερές θέμα".

Τι προβλέπεται ακριβώς ότι θα γίνει γενικά; Δηλαδή εάν τρίτη χώρα εμπλακεί σε πολεμική σύγκρουση με Νατοϊκή η οποία ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από το ΝΑΤΟ, τότε τα μέλη υποχρεούνται να συνεισφέρουν; Μπορούν να αρνηθούν κάποια ή όλα;
mas είπε...
Kύριε Καλεντερίδη


οι Τούρκοι ακόμη και μέσα στην παραίσθηση του νεοοθωμανισμού γνωρίζουν ότι καλοί είναι οι λεονταρισμοί αλλά αν προκύψει έστω και από λάθος σύρραξη απλώς δεν είανι ικανοί να ανταπεξέλθουν σε τόσα μέτωπα. Άρα προσπαθούν να εξασφαλίοσουν ανταλλάγματα ώστε να καθήσουν ήσυχοι αποφορτίζοντας την κατάσταση και να εμφανιστούν και πάλι ως οι μόνοι με σθένος κατά του Ισραήλ κλπ το οποίο μεταφράζεται σε τρελές πωλήσεις πολεμικού υλικού σε μουσουλμανικές χώρες.

Το ερώτημα είναι κατά πόσον το Ισραήλ θα παίξει μπάλα με την Τουρκία ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των άλλων (Ιράν) συνεργαζόμενο back door με την Τουρκία ενώ στα διεθνή ΜΜΕ θα ''σφάζονται''

Για όσους δυσπιστούν για αυτή την εκδοχή,ο απανταχού Εβραϊσμός εσαεί θα γλύφει την Τουρκία για την ''φιλοξενία'' αυτών που εκδιώχθησαν από την Ισπανία επί Φερδινάνδου κλπ και για την προνομιακή μεταχείριση τους από τον Σουλτάνο.
Nativist είπε...
@ Zulu

To NATO είναι αμυντικός οργανισμός και προστατεύει τα μέλη του από επιθέσεις. Αρχικά από το Ανατολικό μπλόκ και τώρα που αυτό δεν υπάρχει πια, από άλλες χώρες, αλλά υπό κάποιες προϋποθέσεις πάντα. Χρησιμοποιείται και ως στρατός του ΟΗΕ, βάσει του Νέου Δόγματος, λέγε ως στρατός των ΗΠΑ.

Σε καμμία περίπτωση το ΝΑΤΟ και τα μέλη της συμμαχίας δεν είναι υποχρεωμένα να καλύπτουν τις "ταρζανιές", τα νταβατζηλίκια και τις παράλογες απαιτήσεις ενός μέλους, το οποίο έχει μάθει να απαιτεί και να παίρνει ό,τι θέλει και όπως θέλει. Δεν δέχεται επίθεση η Τουρκία, ΚΑΝΕΙ. Καλώς, λοιπόν, ο ΓΓ της Συμμαχίας είπε ότι το θέμα είναι διμερές.

Πιστεύω να σε κάλυψα.
Gr0nTh0s είπε...
@ mas
me tin tourkia na metra idi 9 neksous prin kala kala to theatro ksekinisi, tha prepi na prospathisi poli kapios gia na pistepsi oti prokite gia theatro.
sterg είπε...
Να τα πω ξεκαθαρα.
Η ασταθεια στην Ελλαδα δεν ανεβαζει το κασε της τουρκιας που ειναι συγκεκριμμενο ασχετα τι φαινεται και τι φοβομαστε.Οι τουρκοι σαν λαος,επαναλαμβανω σαν λαος, δεν εχουν περισσοτερα περιθωρια απο εμας...
Η τουρκια εχει προγραμματιστει μεχρι το 2020 να προωωθηθει ακομα παρα μεσα σαν μια "κυριαρχη" ισλαμικη κατασταση (ετσι θα φαινεται...εξωτερικα)και να "απομακρυνθει" (εξωτερικα!!!) απο την Δυση ακομα περισσοτερο.
Το Ισραηλ θα αποκτησει μεγαλη σταθεροτητα στο μελλον διοτι οσα περισσοτερα συμβαινουν και θα συμβουν στην περιοχη του ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ και οχι το αντιθετο.Και ηδη συμβαινουν..."πολλα"!!!
Η Ελλαδα μεσα σε αυτο το πλανο θα περασει και αυτη καποιο κοσκινο και οποιος το...αντεξει.
Στον πλανητη αυτον... τον ορφανο κοιτας πρωτα το δασος και μετα μοιραζεις παιχνιδι και επιμεριζεσαι στα δεντρα ενα ενα.
Αν ξεκινουσες απο τα δεντρα θα παιθενες μεσα στο πυκνο δασος χωρις να καταλαβεις και τι θα πει "δασος".Αυτα τα λιγα για να βοηθησω και εγω με οσα ....καταλαβαινω...
ikapet είπε...
.....Να σημειωθεί ότι το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, χρόνια τώρα είναι ο βασικός υποστηρικτής της Τουρκίας στον αγώνα που γίνεται να αναγνωριστεί διεθνώς η Γενοκτονία που υπέστησαν Αρμένιοι, Έλληνες και Ασσύριοι από τους Τούρκους....
Να αναγνωριστεί..... ή να μην αναγνωριστεί.....
skal είπε...
Ζουλού
Οι Τούρκοι θεωρούν ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ των χωρών της ΝΑ Μεσογείου θα πρέπει να γίνει με την αρχή της αναλογικότητας και όχι της μέσης γραμμής, που πέτυχε η κύπρος.
Γι΄αυτό θεωρούν παράνομη την εξόρυξη στο οικόπεδο 12.
Άρα, με βάση τη λογική τους, περιορίζουν την ΑΟΖ της Κύπρου και επεκτείνουν τη δική τους στα 200 νμ, που σημαίνει ότι κατεβαίνει νότια της Κύρπου και συνντάει την ΑΟΖ της Παλαιστίνης.
Εν πάση περιπτώσει, αυτό λένε στα σχέδιό τους.
skal είπε...
Ικαπετ, το διόρθωσα.
Ευχαριστώ για την παρατήρηση.
ikapet είπε...
Να είσαι καλά Σάββα
Ακρίτας είπε...
Η Τουρκία απλά δεν έχει κανένα σχέδιο.Μια χώρα για να ασκήσει σοβαρή εξωτερική πολιτική για να καταστεί περιφερειακή δύναμη πρέπει:
1)Να έχει επιτύχει την μέγιστη κοινωνική και πολιτική της συνοχή

2)Να έχει επιτύχει την μέγιστη οικονομική ανάπτυξη σε ποιοτικο και αριθμητικό επίπεδο

3)Να έχει διασφαλίσει την εθνική της ενότητα

4Να έχει αναγνωριστεί ως διεθνής παράγοντας ο οποίος δύναται να δώσει λύσεις σε τοπικά κα ιπεριφερειακά προβλήματα

Ποιά απο όλα αυτά τα κριτήρια εκπληρώνει η Τουρκία;

Πίσω απο απειλές κρύβει τα τρωτά της σημεία και η έπαρση της-εξαιτίας κυρίως της ελληνικής στάσης- εφτασε στα όρια της αλαζονίας.

Αυτή η τακτική δεν περνά σε Αρμενία,Κούρδους,Ιράν,Ρωσία και Ισραήλ
Zulu είπε...
Κε Καλεντερίδη,

Νομίζω ότι η ανάλυσή σας στο σημείο αυτό (ότι οι Τούρκοι λένε ότι θέλουν να χαράξουν ΑΟΖ με την Παλαιστίνη εις βάρος της ισραηλινής ΑΟΖ) είναι λανθασμένη, διότι:

1. Αν πράγματι είχαν πει κάτι τέτοιο οι Τούρκοι θα είχε βουίξει ο τόπος, πράγμα που δεν φαίνεται στο διαδίκτυο.
Δεν ξέρω αν έχετε κάποιον σύνδεσμο από ιστοσελίδα ώστε να το δούμε αυτό που λέτε. Μήπως κάπου έγινε λάθος από την πηγή σας;

2. Οι χάρτες που εμφανίζονταν - και στου blog σας τις αναρτήσεις - που δείχνουν τις ΑΟΖ βάσει του δικαίου της θάλασσας με το Καστελόριζο να δικαιούται ΑΟΖ και τον χάρτη όπως επιθυμεί η Τουρκία (χωρίς το Καστελόριζο να δικαιούται ΑΟΖ), δεν φαίνεται στις τουρκικές αξιώσεις η τουρκική ΑΟΖ να μειώνει την Ισραηλινή.

3. Η Παλαιστινιακή "ΑΟΖ" είναι σφηνωμένη μεταξύ της Ισραηλινής και της Αιγυπτιακής.

4. Η αναλογικότητα που λέει η Τουρκία αφορά το μέγεθος της Τουρκίας σε σχέση με το μέγεθος των μικρών νήσων - βραχονησίδων στο Αιγαίο, κτλ. Και όχι σε σχέση με άλλη χώρα όπως το Ισραήλ. Μα αν ήταν έτσι, η Τουρκία είναι μεγαλύτερη χώρα από την Συρία, το Λίβανο, την Κύπρο ή την Ελλάδα, και θα είχαν εμφανιστεί χάρτες με μεγαλύτερη ΑΟΖ της Τουρκίας έναντι αυτών των χωρών...

5. Αν αναγνωριστεί η Παλαιστίνη σαν ανεξάρτητο κράτος τότε θα πρέπει να έχει ΑΟΖ (για αυτήν που σας λέω την σφηνωμένη) την οποία εκμεταλλεύεται το Ισραήλ τώρα. Οπότε αν η Τουρκία προχωρήσει με τις απειλές τις για αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους τότε ναι θα δημιουργήσει πρόβλημα στο Ισραήλ. Σε αυτό το θέμα βέβαια το Ισραήλ δεν θα έχει δίκιο. Στην ΑΟΖ λοιπόν αυτή της Παλαιστίνης δεν βρίσκεται το κοίτασμα Λεβιάθαν, αλλά κάποια άλλα κοιτάσματα.
votana-kipos είπε...
αυτο το σεναριο για στημενο παιχνιδι τουρκιας ισραηλ εναντιων της ελλαδας δεν μου φαινεται καθολου απιθανο αν και πρεπει να παραδεχτω οτι πρωτη φορα το διαβαζω..
ioannes είπε...
..."Αυτή η τακτική δεν περνά σε Αρμενία,Κούρδους,Ιράν,Ρωσία και Ισραήλ"...

Περνάει όμως στην Ελλάδα. Φοβάμαι ότι πουλάει τσαμπουκάδες δεξιά κι αριστερά για ζαρώνουν οι φοβικές ελληνικές ελίτ και να μη μας χάσει από... πελάτες...
ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΣ είπε...
skal (5:03μμ): "Η ΑΟΖ της Τουρκίας, σύμφωνα με το στρατήγημα της Άγκυρας, δεν λαμβάνει υπόψη της το Καστελόριζο, περιορίζει την ΑΟΖ της Κύπρου με βάση την αρχή της αναλογικότητας..."

Με αυτά η Τουρκία γειώνει κανονικά το διεθνές δίκαιο τής θάλασσας και (ακόμα χειρότερα) θίγει τα συμφέροντα σημαντικών παικτών, εταιρικών και κρατικών. Ελπίζω τουλάχιστον να γίνεται από μεριάς μας διπλωματική αξιοποίηση αυτών τών φάουλ τής Τουρκίας στις παρούσες συγκυρίες...
mas είπε...
πάντως τα νομικά αποτελέσματα της εισβολής του 74 είναι καταστρεπτικά για την Τουρκία και η απόρριψη του σχεδίου ΑΝΆΝ που παρεμπιπτόντως εκπονήθηκε από το ίδιο Βρετανικό δικηγορικό γραφείο που συνέταξε το κατάπτυστο μνημόνιο ουσιαστικά γλύτωσε την Κύπρο από μία νομιμοποιημένη ΤΚ πλευρά.

Συγγνώμη για το offtopic αλλά διαβάστε τι έλεγε για το σχέδιο Ανάν ο Ισραηλινός καθηγητής Αβνέρι


Shlomo Avineri, Professor at the Hebrew University, Jerusalem and former Director-General of Israel's foreign ministry.

"... had he [Annan] been more closely involved in the details, [he] would not have wished his name to be historically associated with such departures from international law and human rights standards. ...a significant opportunity to reach an agreed settlement was lost as a result of the conduct of the UN Secretariat, advised by the USA and the UK.... The Secretariat sought to mislead the international community through the Secretary-General's Reports and briefings it prepared, so as to pressure a small state effectively to accept the consequences of aggression by a large neighbouring state allied to two permanent members of the Security Council." Claire Palley, Constitutional Law adviser to Cypriot governments since 1980, in 'An International Relations Debacle', 2005
skal είπε...
Ζουλού, βάλε στον μεταφραστή το κείμενο, για να δεις το σχέδιο των Τούρκων για την ΑΟΖ με Παλαιστίνη, για διεκδίκηση του λεβιάθαν κλπ.

Filistin’in Eylül ayında Türkiye’nin de desteğiyle BM tarafından devlet olarak kabul edilmesiyle kendi sınırlarından 12 mil açığına kadar Münhasır Ekonomik Bölge ilan hakkının doğacağı ifade edimiyor. Türkiye, Filistin’in devlet olarak tanınmasının ardından, bu ülke ile de Münhasır Ekonomik Bölge paylaşımı anlaşması imzalayacak.

Türkiye’nin, Münhasır Ekonomik Bölgesi, en zengin doğal gaz rezervlerinin bulunduğu belirtilen Leviathan bölgesini de kapsıyor. Türkiye ile KKTC arasında da Münhasır Ekonomik Bölge anlaşması imzalanacak. TPAO ile KKTC, Akdeniz’deki bu bölgede ortak sondaj çalışmaları yapacak.
http://www.internethaber.com/iste-basbakan-erdoganin-c-plani-370266h.htm
sterg είπε...
Θα δικαιουται η Λωριδα της Γαζας ...και η Χαμας δικη της ΑΟΖ??
skal είπε...
Πιγκουίνε,
Η Τουρκία κάνει δική της ανάγνωση του δικαίου και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει.
Τις άλλες φορές της βγήκε.
Να δούμε τώρα τί θα γίνει.
Zulu είπε...
Κε Καλεντερίδη,

To διάβασα το άρθρο το οποίο το βρήκα και σε αγγλική έκδοση.

Σε αυτό μπερδεύουν τα 12ν.μ. με την ΑΟΖ. Λέει ότι όταν η Παλαιστίνη αναγνωρισθεί σαν ανεξάρτητο κράτος και μέλος του ΟΗΕ θα πρέπει να έχει και 12ν.μ. εθνικά ύδατα.

Δεν λέει πουθενά για χάραξη ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας-Παλαιστίνης ή Κατεχομένων-Παλαιστίνης, αλλά μόνο για χάραξη ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας - Κατεχομένων, που όπως το λέει σχέδιο C.

Σε άλλη ιστοσελίδα [ http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=is-erdogan-the-new-nasser-2011-09-09 ] λέει:
"... Ankara then leaked a “Plan C” to pro-government media on Thursday. According to this plan, following Turkey’s decision to campaign actively for Palestinian statehood at the United Nations, which the State Department considered a “a matter of concern,” Turkey plans to sign an “Exclusive Economic Zone” agreement with the “newly born” state of Palestine even though the latter’s proposed U.N. initiative is still very much up in the air. Turkey also plans to sign the same type of agreement with Turkish Cyprus for gas and oil exploration as well as to ink strategic and economic agreements with Egypt, which is said to contain similar exclusive economic zone and exploration plans. Considering the U.S. firm Noble Energy plans to start drilling in the eastern Mediterranean next month, things appear to be moving rather quickly..."
Σε αυτό το άρθρο λέει ότι οι Τούρκοι θα συνάψουν συμφωνία για την ΑΟΖ της Παλαιστίνης.
Δεν αναφέρει ότι θέλουν να χαράξουν τα όριο των ΑΟΖ.
Και τέλος δεν αναφέρει ότι η (πλην του σημείου της Παλαιστίνης) ΑΟΖ του Ισραήλ είναι παράνομη ή εκτός δικαίου της θάλασσας.
skal είπε...
Ζουλού
για να υπογράψουν συμφωνία η Τουρκία με την Παλαιστίνη για την ΑΟΖ, θα πρέπει να εφάπτονται, αλλιώς δεν έχει νόημα.
Άρα, με βάση την τουρκολογική, οι ΑΟΖ θα εφάπτονται, γιατί η Τουρκία θα περιορίσει την ΑΟΖ της Κύπρου και του Ισραήλ, για να είναι μέσα στα δικά της όρια το Οικόπεδο 12 και το Λεβιάθαν.
Αυτά ισχυρίζονται οι Τούρκοι και θα πρέπει να το γνωρίζουμε.
Γι' αυτό το έγραψα στο άρθρο μου.
Δεν σημαίνει ότι το υιοθετώ.
de gaulle είπε...
και στην μαυρη θαλασσα τι επαιξε και δεν κανανε τρελιτσες στην μοιρασια της αοζ?
V είπε...
Εξαιρετικό το άρθρο και ύψηλού επιπέδου ο σχολιασμός και η συζήτηση. Συγχαρητήρια σε όλους όσοι ακόμα σκέπτονται βάσει λογικής και όχι βάσει... τσέπης γιατί σήμερα άλλος γνωστός ιστοχώρος γράφει πάλι....σενάρια για υπερπαραγωγές! Σήμερα (10/09) "παίζει" με την επίταξη.... Τέλος πάντων, εδώ δεν σχολιάζουμε τι γράφουν οι άλλοι.... Επιτρέψτε μου να προσθέσω και μια άλλη διάσταση σε όλα όσα αναφέρετε όσοι σχολιάσατε πιο πάνω. Θα ήθελα να προσθέσω την ανθρώπινη διάσταση και τον τρόπο λήψης αποφάσεων υπό τις τρέχουσες συνθήκες που διαμορφώνονται δυναμικά. Όλα αυτά που με προσοχή διάβασα παραπάνω, θα τα έχουν σταθμίσει όσοι λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις και επειδή κατά πάσα πιθανότητα έχουν πληρέστερη πληροφόρηση, θα έχουν κάνει τους υπολογισμούς τους σχετικά με το τι χάνουν και που κερδίζουν. Όπως όμως είχε πρόσφατα σχολιάσει ο κ. Καλεντερίδης, κάποιοι έχουν φτάσει στα όρια του παράλογου. Συνεπώς, δεν χρησιμοποιούν την κοινή λογική αλλά το συναίσθημα. Στην περίπτωση Ερντογάν φαίνεται οτι η ψυχική του κατάσταση βρίσκεται σε έξαρση. Κάτι ζητάει. "Παλεύει" να επικρατήσει. Πιθανότατα θεωρεί εαυτόν ως άλλο Κεμάλ (απο την...ανάποδη), ένα νέο αναμορφωτή της Τουρκίας που θα την οδηγήσει σε καθεστώς υπερδύναμης. Αν αυτό ισχύει (κατά τη γνώμη μου ισχύει) οδηγεί σε απρόβλεπτες συμπεριφορές. Εκεί βρίσκεται και η απάντηση για τα όρια των ΑΟΖ που συζητούσατε πιο πάνω και την αυθαίρετη χάραξή τους απο την Τουρκία. Είναι προφανές οτι ο Ερντογάν δεν λαμβάνει υπόψη του τίποτα. Παράλληλα, αξίζει να δούμε και κάτι ακόμα: την απουσία έστω και μιας αντιπολιτευτικής φωνής απο τον τουρκικό πολιτικό κόσμο. Όχι πως ο τουρκικός πολιτικός κόσμος είναι πλήρως ελεύθερος να εκφραστεί αλλά πάντοτε υπήρχε αντιπολιτευτικός λόγος. Τώρα, σιωπή. Ακόμα και οι στρατηγοί (όσοι δεν πήραν πόδι) δείχνουν μια πρωτοφανή συγκράτηση. Δείγμα οτι θέλουν να ξεφορτωθούν τον Ερντογάν και την κυβέρνησή του; Να τον "κάψουν" και στην κρίσιμη στιγμή να τον "κρεμάσουν"; Ίσως. Είναι ένα ενδεχόμενο. Φαντάζεστε να αποσυρθούν ξαφνικά οι δυνάμεις επιφάνειας του τουρκικού ναυτικού απο την περιοχή ενδιαφέροντος; Να "αδειάσουν" δηλαδή τον Ερντογάν οι εναπομείναντες "Βαριοπουλίτες"! Να κλείσει το ζήτημα εκεί με στόχο να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μοίρασμα της πίτας των κοιτασμάτων. Και κάτι τελευταίο: Πόσο θα στηριχθεί ο Ερντογάν απο τον τουρκικό λαό σε μια επικείμενη πολεμική σύγκρουση με το Ισραήλ; Θα ήταν χρήσιμο να είχαμε στα χέρια μας μια αξιόπιστη δημοσκόπηση του πραγματικού κλίματος που επικρατεί στην Τουρκία, σήμερα. Άραγε τα ελεγχόμενα και εκεί ΜΜΕ, πώς προβάλουν το όλο θέμα ως διαμορφωτές κοινής γνώμης; Όταν καθημερινά και νέα φέρετρα φτάνουν σε φτωχόσπιτα όχι στην Άγκυρα αλλά στο Ντιγιάρμπακιρ για παράδειγμα, με στρατιώτες που σκοτώθηκαν σε μάχες απο τις δυνάμεις του ΡΚΚ, πώς το δέχεται αυτό η τουρκική κοινωνία; Θα ήθελε να ξεκινήσει ένα νέο αιματοκύλισμα; Ο αντίπαλος αν και μικρότερος είναι άκρως επικίνδυνος. Δεν είναι μόνο τα (όποια) πυρηνικά όπλα διαθέτει το Ισραήλ. Το ένα απο τα δύο "πανίσχυρα χέρια" που ανέφερε ο Νετανιάχου είναι η αεροπορία του που έχει δείξει φοβερές μαχητικές αντοχές και ικανότητες. Μια επίθεση στο "μαλακό υπογάστριο" της Τουρκίας. Η απόσταση Χάιφα - Ιντσιρλίκ είναι μόλις 469 χιλιόμετρα (291 μίλια) με τα F-15I του Ισραήλ να διαθέτουν εμβέλεια 4.450 χιλιομέτρων, τρομακτική πραγματικά και συγκρίσιμη μόνο με την εμβέλεια μεγάλων βομβαρδιστικών, χωρίς να υπολογίζεται το ενδεχόμενο εναέριου ανεφοδιασμού. Μόνο που στο Ιντσιρλίκ το ΝΑΤΟ έχει αποθηκευμένες τις πυρηνικές "Β61" στα "vaults" ("WS3")...

Με εκτίμηση,

Κωνσταντίνος Ν.
sterg είπε...
Για να εφαπτεται η ΑΟΖ της τουρκιας με την αοζ της...χαμας μηπως θα μπορουσαμε να κανωμε λιγο τα στραβα ματια για το καλο της περιοχης και να αφησωμε την Λωριδα της Γαζας να επεκταθει ΝΟΗΤΑ και...μεσω Συριας μεχρι την τουρκια???Αυτο θα εφερνε ειρηνη στην περιοχη.Πως δεν το σκεφτηκαν?
Εκτος και αν ...το σκεφτηκαν σιωπηλα...
sterg είπε...
V
-
την απουσία έστω και μιας αντιπολιτευτικής φωνής απο τον τουρκικό πολιτικό κόσμο.

Και ομως υπαρχουν πολλες φωνες στην Τουρκια που φτανουνε μεχρι τον σαρκασμο του νεου Καισαρισκου και της λοιπης Αυλης του
Zulu είπε...
@skal

Σχετικά με την συμφωνία για την Παλαιστινιακή ΑΟΖ ίσως εννοούν ότι η Τουρκία με την Παλαιστίνη θα κάνουν κάποιες συμφωνίες (;) για την εκμετάλευση των κοιτασμάτων που βρίσκονται στην ΑΟΖ της Παλαιστίνης που τώρα κατέχει/ελέγχει/εκμεταλλεύεται το Ισραήλ.
Αυτό μου φαίνεται πιο λογικό.

Πάντως ένα άλλο σημείο που μου έκανε εντύπωση στο σχέδιο C είναι ότι η Τουρκία θα εμποδίσει με βέτο την είσοδο του Ισραήλ στο ΝΑΤΟ!
skal είπε...
Ζουλού
το θέμα είναι αν θα συνεχίσει να είναι στο ΝΑΤΟ η Τουρκία, όταν θα έλθει εκείνη η ώρα.
sterg είπε...
ΑΚΡΙΒΩΣ Skal και δεν θα ειναι.Αλλου ειναι Χ Ρ Η Σ Ι Μ Η η
Τουρκια.Ο καθενας στο ποστο του οπου εχει ταχθει...απο αλλους....
Zulu είπε...
Δεν ξέρω κατά πόσο συμφέρει την Δύση η Τουρκία να είναι εκτός ΝΑΤΟ.
Επίσης η υποστήριξη της δύσης στην ασφάλεια της Τουρκίας είναι κρίσιμη και πολύ σημαντική.

Γιατί αν δεν είναι στο ΝΑΤΟ θα είναι κάπου αλλού: Σύμφωνο της Σαγκάης; ή κάτι άλλο...

Βέβαια η Τουρκία αν χάσει στο θέμα της ΑΟΖ και των 12νμ και στο Αιγαίο ίσως αναγκαστεί (λόγω της τουρκικής και αραβικής κοινής γνώμης) την πλήρη έξοδο από τον ΝΑΤΟ ή την έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος όπως η Ελλάδα και η Γαλλία στο παρελθόν.

Εκτός και αν δοθούν ανταλλάγματα όπως η αναγνώριση της "μειονότητας" ως τουρκική, την αναγνώριση των κατεχομένων σαν ανεξάρτητο κράτος (αν συμφέρει τη Δύση), ή ίσως και την αναγνώριση της Παλαιστίνης (όπου θα εμφανισθεί σαν επιτυχία της Τουρκίας και στην πραγματικότητα θα έχει συμφωνήσει και το Ισραήλ).
Gus είπε...
Δυστυχώς, εκτίμησή μου είναι ότι είτε δούμε το plan A, είτε το plan B, είτε το plan ....W να πραγματοποιείται, η Ελλάδα δεν θα έχει κέρδος απ' την ένταση στην περιοχή, ακόμη και αν δεν χάσει τελικά κάτι άμεσα...

Με την ατολμία, τις παλινωδίες, την έλλειψη στρατηγικού και τακτικού σχεδιασμού, αλλά κυρίως την αδυναμία (συγχωρέστε μου αυτή την εκτίμηση), να εκμεταλλευθούμε ακόμη και τρανταχτά λάθη άλλων, που χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτική ηγεσία, ακόμη και αν μας ...χαρίσουν την μισή Ανατολική Μεσόγειο, δεν βλέπω πως θα είχε αυτό αντίκτυπο στην καθημερινότητα του απλού Έλληνα πολίτη...

Η Τουρκία, κατά την γνώμη μου, δεν κάνει λεονταρισμούς, αφού γνωρίζει ότι μέχρι τώρα όσα έχει προσπαθήσει, με ...νταηλίκι (για να χρησιμοποιήσουμε τον τουρκικό όρο), να πετύχει στις διεθνείς της σχέσεις, το έχει πετύχει.
Είναι κατά καιρούς το ...πιόνι των Αμερικανών, ο πιστός σύμμαχος των Ρώσων, ο υπηρέτης του Ισλάμ, η ελπίδα της ...Ενωμένης Ευρώπης, παράγοντας σταθερότητας και ...στρατηγικός εταίρος...
Και κάθε φορά, παρά τα αρχικά τρανταχτά της λάθη και τους αντιλαμβανόμενους από εμάς ως "λεονταρισμούς", καταφέρνει και αποσπά μεγάλα κέρδη, ή απλά εδραιώνει την παρουσία της...
Zulu είπε...
@Gus

Εκτός και εάν αυτή τη φορά τα "λεφτά" είναι πάρα πολλά για τη Δύση ώστε να τα μοιραστεί με την Τουρκία.

Χθες στο παρακάτω website διάβασα ότι οι υπολογισμοί για το πετρέλαιο των κοιτασμάτων του Ισραήλ στο έδαφος του (όχι στην ΑΟΖ ή σε κατεχόμενα εδάφη) μπορούν να καλύψουν την αγορά των ΗΠΑ και του Ισραήλ μαζί για 200 χρόνια!!
Οπότε η μεταφορά τους μέσω αγωγών στη Δύση μπορεί να γίνει χωρίς την Τουρκία μόνο εάν οι ΑΟΖ Ελλάδας - Κύπρου χαραχθούν με βάση το δίκαιο της θάλασσας.


Link: http://www.oilslick.com/Commentary/?id=2907&type=1

"...Israel's Shfela Basin holds 250 billion barrels of recoverable shale oil... there is enough oil to fuel both Israel and the USA for 200 years..."